|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
حسن تو عشق من افزون می‌کند
عشق او حالم دگرگون می‌کند
غمزه‌ای از چشم خونخوارش مرا
زهره کرد آب و جگر خون می‌کند
خندهٔ آن لعل عیسی دم مرا
هر دمی از گریه قارون می‌کند
بر تنم یک موی ازو آزاد نیست
من ندانم تا چه افسون می‌کند
حسن او در نرد خوبی داو خواست
خطش اکنون داو افزون می‌کند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از زیبایی و جذبه‌ای که محبوبش دارد سخن می‌گوید و می‌گوید که عشق او همه چیز را در وجودش دگرگون کرده است. غمزه‌های محبوب باعث می‌شود که احساس عمیق و دردناکی در دلش ایجاد شود و این احساسات او را به گریه وامیدارد. همچنین، او به زیبایی صورت محبوب و تأثیری که بر او دارد اشاره می‌کند و از اینکه حتی یک موی محبوبش هم بر تنش آزاد نیست، ابراز ناتوانی می‌کند. در نهایت، شاعر می‌گوید که زیبایی محبوبش در عشق از او کنترلی افسون‌گرانه می‌سازد.
هوش مصنوعی: زیبایی تو عشق من را بیشتر می‌کند و عشق او حال مرا عوض می‌کند.
هوش مصنوعی: نگاهی از چشمان زیبا و خشمگین او مرا ترساند و قلبم را به درد آورد.
هوش مصنوعی: هر بار که آن لب‌ها می‌خندند، مانند معجزه‌ای است که باعث می‌شود من از گریه و اندوهم کاسته شود.
هوش مصنوعی: بدن من حتی یک موی از او آزاد نیست و من نمی‌دانم او چه جادو و سحری می‌کند.
هوش مصنوعی: زیبایی او در دلبری به قدری است که شور و شوق را در دل می‌اندازد و اکنون نوشته‌هایش هم بر زیبایی و جذابیتش افزوده شده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
زلف شبرنگش شبیخون می‌کند
وز سر هر موی صد خون می‌کند
نیست در کافرستان مویی روا
آنچه او زان موی شبگون می‌کند
زلف او کافتاده بینم بر زمین
[...]
حسن رویش دیده پرخون می‌کند
عقل واقف نیست تا چون می‌کند
آب می‌گیرد ز رویش چشم و پس
عکس او آن آب گلگون می‌کند
دست حسنش ماه را گیسو کشان
[...]
نی حدیثِ راهِ پُر خون می‌کند
قصّه‌های عشقِ مجنون می‌کند
گاه عاقل گاه مجنون می ک ند
گاه فارغ گاه مفتون می کند
این دلم را گرچه محزون می‌کند
لیک باز آن حزن ممنون می‌کند
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.