دل دوش دم از هوای دلبر می‌زد
هرجا که رسید، حلقه بر در می‌زد
همچون مگس از حسرت آن تنگ شکر
فریادکنان دو دست بر سر می‌زد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دل دوش دم از هوای دلبر می‌زد
هرجا که رسید، حلقه بر در می‌زد
همچون مگس از حسرت آن تنگ شکر
فریادکنان دو دست بر سر می‌زد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساس شدیدی که به دلبر خود دارد، صحبت می‌کند. او از شوق و آرزو برای دیدن دلبرش به هر در و دیواری می‌زند و مانند مگسی که به دنبال شکر است، به حسرت و ناامیدی دچار شده است. در نهایت، به طور عاطفی و فریادکنان، از غم دوری دلبرش شِکوه می‌کند و دست بر سر خود می‌زند.
هوش مصنوعی: دل شب گذشته به یاد معشوقش بسیار صحبت می‌کرد و هر جا که می‌رسید، درب آنجا را می‌کوبید.
هوش مصنوعی: همچون مگسی که به خاطر آرزو و حسرتی که دارد، بی‌تابی می‌کند و دو دستش را به علامت ناراحتی بر سر می‌زند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.