روز تو اقبال و فرخ نیستی
گر تماشاگاهش آن رخ نیستی
هم خریداری فتادی قند را
گر لب او نوش پاسخ نیستی
ورنه حسنش داغ یوسف داردی
در جهان اسم تناسخ نیستی
ماه نخشب خود سبق بردی ز خور
گر رخ آن ماه خلخ نیستی
ور ز رویش فال نگرفتی طرب
بزم شاه شرق فرخ نیستی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
روز تو اقبال و فرخ نیستی
گر تماشاگاهش آن رخ نیستی
هم خریداری فتادی قند را
گر لب او نوش پاسخ نیستی
ورنه حسنش داغ یوسف داردی
در جهان اسم تناسخ نیستی
ماه نخشب خود سبق بردی ز خور
گر رخ آن ماه خلخ نیستی
ور ز رویش فال نگرفتی طرب
بزم شاه شرق فرخ نیستی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل بر زیبایی و ویژگی‌های معشوق می‌پردازد و بر این نکته تأکید می‌کند که روز و شب بدون وجود او، خوشایند و فرخنده نیست. او به این موضوع اشاره می‌کند که صورت زیبا و دل‌انگیز معشوق، حقیقتی است بنیادین که دیگر زیبایی‌ها بدون او رنگ باخته‌اند. همچنین، شاعر با بیان نمادهایی چون یوسف و ماه، به جایگاه ویژه معشوق در عالم وجود پرداخته و نشان می‌دهد که حتی در خوشی‌ها و شادی‌ها، حضور او ضروری است. در نهایت، او از نقص در دنیای بی‌معشوق سخن می‌گوید و بر اهمیت حضور او تأکید می‌کند.
هوش مصنوعی: روز تو روز خوشی و سعادت است، اما به تماشای این رخ زیبا نمی‌رسید.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت فردی می‌پردازد که لبانش همچون قند شیرین و خوشمزه هستند. به عبارتی دیگر، وقتی کسی به چنین زیبایی و دل‌نشینی نزدیک می‌شود، هیچ پاسخی برای عدم وجود دارد، زیرا زیبایی او چنان تاثیرگذار است که همه چیز را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.
هوش مصنوعی: اگر زیبایی او را بدانید، همچون عشق یوسف در دل‌ها داغ و سوزان است، در جهانی که نامی از تناسخ در آن نیست.
هوش مصنوعی: ای ماه نخشب، تو در زیبایی از خورشید پیشی گرفته‌ای و اگر رنگ و روی این ماه زن پوشیده نباشد، تو هیچ نیستی.
هوش مصنوعی: اگر از چهره‌اش شانس و اقبال نگیری، شادی و لذت در جشن پادشاه شرق برای تو هیچ سودی ندارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.