|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شبی که محمد به معراج رفت، او با کمال نظرش به عرش الهی نگریست و در آنجا قفل هستی را با نام «احمد» گشود. به همین دلیل، احمد به عنوان گشاینده قفلها شناخته شد و در آن لحظه، خداوند را مشاهده کرد. درباره این واقعه چیزی نپرسید، زیرا هر چیزی که محمد دید، حقیقت بود.
هوش مصنوعی: در شبی که محمد به معراج رفت، توجه کن که کمال نگاه او تا چه اندازه ای بود و در چه مواردی مشاهده کرد.
هوش مصنوعی: با گره خوردن مشکل هستی، نام میم در احمد به راه گشایی تبدیل شد و در حال حاضر، احمد به خوبی به یکتایی خداوند پی برد.
هوش مصنوعی: در هنگام مشاهده این واقعه، از دیگران سوال نکن، زیرا وقتی محمد نظر کرد، همه چیز را شما تجربه کردید.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.