سر به جای پای در میخانه میباید نهاد
جای مردان را قدم مردانه میباید نهاد
گر خراباتی و مستی جامهٔ رندی بپوش
ورنه این زهد و ورع در خانه میباید نهاد
اندکاندک چند سوزد کس به داغ عاشقی
داغ دل یکباره چون پروانه میباید نهاد
واعظا، ما نیز بیداریم پر افسون مدم
کودکان را گوش بر افسانه میباید نهاد
اهلی آن گنجی که میجویی در این ویرانه نیست
پا برون زین عالم ویرانه میباید نهاد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف ارزشهای عشق و میگساری میپردازد و تاکید میکند که انسان باید در میخانه و میان مردان واقعی قدم بگذارد. او از زهد و ورع ظاهری انتقاد میکند و بر این نکته تأکید دارد که برای دستیابی به حقیقت و عشق باید رنج و سوز را تحمل کرد. شاعر خود را با وفور افسون و فریب آگاهی میسازد و به واعظان میگوید که باید به درک واقعیات و افسانههای زندگی پرداخته شود. در نهایت، او به بیمعنایی جستجوی گنج در این جهان ویران اشاره میکند و خواستار فاصلهگیری از آن است.
هوش مصنوعی: باید سر را به جای پا در میخانه گذاشت و به جای مردان، رفتار شجاعانه و با ارادهای نشان داد.
هوش مصنوعی: اگر دچار میخواری و شور و حال هستی، لباس رندانه بپوش. ولی اگر این چنین نیستی، بهتر است که زهد و پرهیزگاریات را در خانه بگذاری و از آن دوری کنی.
هوش مصنوعی: به آرامی و به تدریج، بعضیها در آتش عشق میسوزند، اما برای کسی که عاشق است، داغ دل باید به صورت ناگهانی و تمامعیار بروز کند، مانند پروانهای که به شعله نزدیک میشود.
هوش مصنوعی: ای واعظ، ما هم بیداریم و تحت تأثیر جادو هستیم. باید گوشهای کودکان را به افسانهها بسپاریم.
هوش مصنوعی: در این ویرانهای که در آن زندگی میکنیم، آن گنجی که به دنبالش هستی وجود ندارد. برای یافتن آن، باید از این دنیای خالی و نابود شده خارج شوی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.