هر که در عشق بتان بی درد زیست
در ره دنیا و دین نامرد زیست
هر که واقف از خزان عمر گشت
با سرشک سرخ و روی زرد زیست
کی به کس مجنون شود فردا انیس
او که امروز از دو عالم فرد زیست
چون نسوزد دل؟ چو شمع از آه گرم
کی درین آتش توان دلسرد زیست
ای خوشا وقت سبکروحی که او
چون نسیم صبح عالمگرد زیست
ساقیا می ده که بی جام شراب
کم کسی زین خاکدان بی گرد زیست
از غم اهلی مخور غم ای پری
زانکه او تا زیست غم پرورد زیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف حال و هوای عاشقانی میپردازد که در عشق و زندگی به سرحدات درد و رنج دست مییابند. او تأکید میکند که تنها کسانی که از گذر عمر و رنجهای آن آگاهی دارند، میتوانند به واقع عاشق شوند. همچنین، به اهمیت شاد زیستن و لذت بردن از زندگی اشاره میکند و بر این باور است که خوش بودن و سبکروحی مانند نسیم صبح، ارزشمند است. در نهایت، شاعر از ساقی میخواهد که می بدهد تا از غمها رهایی یابد و به زندگی بامعنایی دست یابد.
هوش مصنوعی: هر کسی که در عشق معشوقان بدون درد و رنج زندگی کند، در مسیر دنیا و دیانت، انسانی نامرد و بینیکویی است.
هوش مصنوعی: هر کسی که از گذر عمر و زوال آن آگاه شد، زندگیاش را با اندوه و گریه و با چهرهای رنگپریده سپری کرد.
هوش مصنوعی: کیست که فردا به کسی مجنون شود، در حالی که آن کسی که امروز در دو جهان بینظیر است؟
هوش مصنوعی: دل چگونه میتواند نسوزد؟ وقتی که مانند شمع از دل سوزان و اشک گرم هستم، در این آتش چگونه میتوانم بدون دلسردی زندگی کنم؟
هوش مصنوعی: ای خوشا زمانی که روح آزاد و سبکبال است و مانند نسیم صبح در جهان بگردد و زندگی کند.
هوش مصنوعی: ای ساقی، شراب را به ما بده، چرا که بدون جام شراب، کم کسی از این خاکدان زندگی میکند و بینیازی از دنیا دشوار است.
هوش مصنوعی: نگران غم اهلی نباش، ای پری، چرا که او تا زمانی که زنده بود، همیشه در غم به سر میبرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.