پای سگی که دیده ام شب به در سرای او
بسکه بدیده سوده ام آبله کرده پای او
بسکه صفاست بر رخش چون نگرد بر آینه
آینه نیز بنگرد روی خود از صفای او
شیوه ناز دلبران هرچه خوش آمدش فلک
زانهمه دوخت جامه یی بر قد دلربای او
پا و سر مرا ز هم فرق نمیکند کسی
بسکه بسر همی دوم از پی باد پای او
بود به بحر غم سری همچو حباب در کفم
رفت سرم بباد هم عاقبت از هوای او
اهلی اگر ز جان مرا جز رمقی نمانده است
دارم امید زندگی از لب جانفزای او



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه وصف فروتنی و فنای عاشق در برابر معشوق است. عاشق پای سگ کوی معشوق را بر چشم میساید و زیبایی معشوق را چنان میداند که آینه از او روشنتر است و آسمان همهٔ نازهای دلبران را در او گرد آورده است. در ادامه از دویدن با سر در پی او و بر باد رفتن سرش در هوای او میگوید، و در پایان با اینکه جز نیمهجانی برایش نمانده، به لب جانبخش معشوق امید زنده شدن دارد.
هوش مصنوعی: سگی را که شب بر درِ خانهٔ معشوق دیدهام، از بس پایش را بر چشمانم مالیدهام، پایش تاول زده است. شاعر نهایت فروتنی و دلبستگی خود را به هر چه به کوی معشوق مربوط است نشان میدهد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ معشوق چنان پاک و درخشان است که وقتی در آینه مینگرد، آینه هم چهرهٔ خود را در صفای روی او میبیند. یعنی روی او از آینه روشنتر است.
هوش مصنوعی: آسمان از میان همهٔ شیوههای ناز دلبران هر کدام را که پسندید برگزید و از همهٔ آنها جامهای برای قامت دلربای او دوخت. یعنی همهٔ نازهای زیبارویان در او جمع شده است.
هوش مصنوعی: از بس به دنبال اسب تیزتک (یا گام شتابان) معشوق با سر میدوم، دیگر کسی سر و پای مرا از هم بازنمیشناسد.
هوش مصنوعی: در دریای غم، مانند حباب، تنها سری در دست داشتم و سرانجام آن سر هم از هوا و عشق او بر باد رفت. حباب از هوا پر است و با باد میترکد و شاعر با این تصویر نابودی خود را در عشق نشان میدهد.
هوش مصنوعی: اهلی میگوید اگرچه جز نیمهجانی از جانم باقی نمانده است، به لب جانبخش معشوق امید زندگی دوباره دارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
قبلهٔ روی صوفیان بارگه صفای او
سرمهٔ چشم قدسیان خاک در سرای او
گوهر بحر اجتبا، مهر سپهر اصطفا
یافته نور انبیا روشنی از ضیای او
تافته حسن ایزدی از رخ خوب احمدی
[...]
زآب دو دیده گل کنم خاک در سرای او
تا نشود ز آه من محو نشان پای او
روی به خاکپای او شب به خیال میهنم
دست رسی دگر مرا نیست به خاکپای او
گشت به تلخاکیم لیک خوشم که در جهان
[...]
چو گردد بهر قتل من علم تیغ جفای او
تظلّم را بهانه سازم و افتم به پای او
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.