هر چند از وصالت ای آفتاب دورم
یکذره نیست هرگز در دوستی قصورم
چندان رخ تو دیدم کز دیده در دل آمد
اکنون بدیده دل می بینم و صبورم
در غیبت از خیالت جانم حضور دارد
چون در حضورت آیم از غیر بیحضورم
امروز ای پریرخ کز حسن آفتابی
در سایه توام من از خود مساز دورم
از سوز عشق اهلی دل زنده شد چو شمعم
روزی که هم بمیرم خیزد ز خاک نورم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از دوری معشوق و عشق عمیقش سخن میگوید. او تأکید میکند که هرچند از وصال معشوق دور است، اما محبت و احساسش نسبت به او هیچگاه کم نمیشود. شاعر بیان میکند که حتی در غیاب معشوق، یاد او را در دل دارد و آرامش دارد، و در حضور او نیز احساس میکند که از خود بیخبر است. همچنین، او از سوز عشق میگوید که جانش را مانند شمع روشن کرده و از امید به وصال، نور زندگیاش در حال زنده شدن است.
هوش مصنوعی: اگرچه از محبت تو، ای آفتاب، دور هستم، اما در دوستی و محبت به تو هیچ کمبودی وجود ندارد.
هوش مصنوعی: من چهرهی تو را بهقدری دیدهام که آنقدر در دل جا گرفتهای که حالا با چشم دل میبینمت و صبر کردهام.
هوش مصنوعی: وقتی که تو نیستی و من به یاد تو هستم، احساس میکنم که جانم در نزدیکی توست. اما وقتی که حضورت را میبینم، از دیگر چیزها دور میشوم و فقط تو برایم مهمی.
هوش مصنوعی: امروز ای زیبای آفتابی، که من در سایه وجود تو هستم، از خودم فاصله بگیر.
هوش مصنوعی: از شدت عشق، دل من جان تازهای گرفت و مانند شمعی در حال احتضار، روزی که بمیرم، نوری از خاک من برمیخیزد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از دست دل بر آنم کز جان خود بشورم
بیرون جهم که باشد خون با گوزن و گورم
دیوانه ام من، ای دل، زان شمع یادم آور
کاتش زنم جهان را، ناگه اگر بشورم
ذوق خرد نجویم کز غم کشان عشقم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.