ای آن کسی که گرفته است آسمان شرف
ز آفتاب کمالت همیشه فرو فروغ
درون مزرع فضل و هنر ز قوس و قزح
نهاده کلک تو بر دوش گاو گردون یوغ
نه رعد نزد تویی حکمتی کند سرفه
نه ابر پیش تو بی علتی زند آروغ
توئی که در روشت کس ندیده است گزاف
توئی که در سخنت کس نیافته است دروغ
ترینه دوغت دادم به جای شهد سخن
که اصطلاح عوامست لفظ تلخنه دوغ



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه پاسخی شوخطبعانه به کسی است که از شاعر «تلخنه دوغ» خواسته بود. شاعر نخست با ستایشی اغراقآمیز و گاه خندهدار، بزرگی و کمال و راستگویی او را میستاید؛ چنانکه حتی رعد و ابر هم پیش او بیجا سرفه و آروغ نمیکنند. در پایان میگوید که خواستهٔ او را با نام درستترش، «ترینه دوغ»، برآورده کرده، زیرا «تلخنه دوغ» اصطلاحی عامیانه است.
هوش مصنوعی: ای کسی که آسمانِ بزرگی و شرف، فرّ و روشنیاش را همیشه از خورشیدِ کمال تو گرفته است.
هوش مصنوعی: قلم تو در کشتزارِ دانش و هنر، از رنگینکمان یوغی ساخته و بر گردنِ گاوِ آسمان (برج ثور) نهاده است. یعنی قلمت چنان تواناست که حتی آسمان را به خدمت و شخمزدن در کشتزار هنر وامیدارد.
هوش مصنوعی: در حضور تو نه رعد بیحکمت سرفه میکند و نه ابر بیدلیل آروغ میزند. با لحنی شوخطبعانه میگوید که غرّش رعد و ابر هم در پیشگاه تو ادب و حساب نگه میدارند و کاری بیجا نمیکنند.
هوش مصنوعی: تو کسی هستی که هیچکس در رفتارت زیادهروی و کار بیهوده ندیده و در سخنت دروغی نیافته است.
هوش مصنوعی: به جای عسلِ سخن، «ترینه دوغ» برایت فرستادم؛ زیرا واژهٔ «تلخنه دوغ» که تو به کار بردی اصطلاح عامیانه است. یعنی شاعر با شوخی، نام درستتر آن خوراک را یادآوری میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.