پیر طریقت گوید: سبب ندیدن نادانی است اما با سبب ماندن شرک است بهشت در میان ندیدن بی شرعی است اما با بهشت ماندن دون همتی است از روی احکام شریعت اگر کسی در غاری نشیند که راهگذر مردم بر او نبود، و آنجا گیاه هم نباشد در آنحال و در آنجا توکل حرام است که او در هلاک خویش شده و فرمان حق در کار اقسام روزی و انواع خلق را ندانسته است خدایا آبا عنایت تو به سنگ رسید سنگ بار گرفت سنگ درخت رویانید درخت میوه بار گرفت چه درختی؟
درختی که بارش همه شادی مزه اش همه انس و بویش همه آزادی، درختی که ریشه آن در زمین وفا شاخ آن بر هوای رضا میوه آن معرفت و صفا حاصل آن دیدار و لقاء الهی از جود تو هر مفلسی را نصیبی و از کرم تو هر دردمندی را طبیبی است از سعت رحمت تو هر کسیرا بهره ای و از بسیاری بخشش تو هر نیازمندی را قطره ایست بر سر هر مؤمن از تو تاجی است و در دل هر محب از تو سراجی است هر شیعه ای را با تو سر وکاری است و هر منتظری را آخر روزی دیداری است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: پیر طریقت در این شعر به رابطه بین شناخت و نادانی میپردازد و تأکید میکند که دیدن حقیقت نیازمند شکیبایی و توکل بر خداوند است. او به پیروانش یادآوری میکند که اگر کسی در گمراهی باقی بماند، زمینههای درک بهرهمندی از نعمتهای الهی را از دست میدهد. در ادامه، او به توحید و رحمت خدا اشاره میکند و میگوید هر کس از لطف الهی بهرهمند میشود. او همچنین درختی را به تصویر میکشد که ریشهاش در وفا، شاخهایش در هوای رضا و میوهاش معرفت و صفاست، و بر این اساس، ترسیم میکند که هر کس در نزد خداوند سهمی دارد و مخلوقات به نوعی از رحمت او بهرهمند میشوند.
هوش مصنوعی: شخصی پیر و با تجربه میگوید: دلیل نادانی این است که انسان نمیتواند آن را ببیند، اما نشانه این که در مسیر نادرست باقی مانده، نشاندهنده شرک است. بهشت در جایی است که انسانها نمیتوانند بیشرمی را ببینند، اما اگر کسی تنها به بهشت فکر کند، نشاندهنده کمبود فهم و شعور است. مطابق با قوانین دین، اگر فردی در غاری زندگی کند که کسی از آنجا عبور نکند و در آنجا گیاهی وجود نداشته باشد، توکل به خدا در آن حالت ممنوع است، زیرا او در خطر افتاده و نمیداند چگونه روزی و زندگی دیگران به دست خداوند تقسیم میشود. خدایا! با توجه به لطف تو، سنگی به باروری رسید، سنگی درخت داد و آن درخت هم میوه-producing! چه درختی!
هوش مصنوعی: درختی که میوهاش شادمانی و خوشبوییاش آزادی است، درختی که ریشهاش در وفا و شاخههایش در رضا نهاده شدهاند. میوهاش معرفت و خلوص است و حاصلش دیدار و ارتباطی الهی. از کرم تو، هر نیازمندی به درمانی و هر مستمندی به بخشی از نعمت تو دست مییابد. رحمت تو به هر کسی بهرهای میدهد و از بخشش زیاد تو، هر نیازی جزئی بدست میآورد. بر سر هر مؤمن، از تو تندیسی است و در دل هر محب، نوری از وجود تو میدرخشد. هر شیعهای با تو پیوندی دارد و هر منتظری انتظار دیداری در پایان روز را میکشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.