پیر طریقت گوید: اگر همه ملک جهان و کشور بنی آدم را زیر نگین تونهند و کلید خزانه های دنیا را جملگی بتو دهند چون سرانجام آن فنا است، دل بر آن نهادن خطاست اینک چند حکمت و پند از حکیمان و بزرگان بمناسبت فنا و بقا:
- بر سرمایه دیگران اعتماد نمودن حرفه مفلسان است
- به جامه عاریت نازیدن عادت بیکاران است
- به خلعت دیگران شاد بودن سیرت بی خردان است
- جفا کردن و طمع وفا داشتن کار نادرستان و ستم کاران است الهی دانی به چه شادم به آنکه نه بخویشتن به تو افتادم؟ خدایا تو خواستی نه من خواستم دوست بر بالین دیدم چو از خواب برخاستم
ای یار بارم ده تا داستان درد خود به تو پردازم بر درگاه تو می زارم و در امید بیم آمیز تو می نازم الهی واپذیرم تا با تو پردازم یک نظر در من نگر تا دو گیتی به آب اندازم
یک روز جمال خویش اگر بنمائی
پرنور شود ز ماه تا ماهی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به فناپذیری و بیثباتی دنیا اشاره میکند و میگوید که اگرچه میتوان کلیدهای ثروت و قدرت را به دست آورد، اما در نهایت همه چیز به نابودی میانجامد. او از حکمتهای حکیمان نقل میکند که بر اعتماد به دیگران، نازیدن به مال غیر، شادی به خاطر دیگران و جفا کردن به دوستان انتقاد میکند. در ادامه، شاعر به معبود خود ندا میدهد و از او میخواهد که با نشان دادن جمال خویش، بر دردها و مشکلاتش فائق آید و او را ببیند، چرا که این دیدار میتواند زندگیاش را نورانی کند. او در انتظار توجه و الطاف الهی است که امید و شادابی مخصوص به این ارتباط را فراهم میآورد.
هوش مصنوعی: پیر طریقت میگوید: اگر تمام سرزمینهای جهان و کشورهای انسانها را به تو بسپارند و کلیدهای تمام خزانههای دنیا را در اختیارت قرار دهند، اما در نهایت همه اینها به فنا و زوال میانجامد، پس دل بستن به این امور خطا است. در اینجا چندین حکمت و نصیحت از حکیمان و بزرگان درباره فنا و بقا ارائه میشود.
هوش مصنوعی: اعتماد به سرمایه دیگران نشانه ناتوانی در کسب و کار و بیاعتمادی به خود است.
هوش مصنوعی: افتخار کردن به چیزی که به او تعلق ندارد، رفتاری است که تنها از افرادی بدون کار و تلاش برمیآید.
هوش مصنوعی: خوشحال بودن از چیزهایی که دیگران دارند، نشانهای از نادانی و ناپختگی است.
هوش مصنوعی: بدی کردن و انتظار داشتن وفاداری از دیگران، ویژه کسانی است که نادرست و ستمگر هستند. خداوندا، نمیدانی که چقدر شادمانم چون به تو پناه بردهام، نه به خودم. خدایا، تو خواستی که به تو نزدیک شوم، نه من. وقتی از خواب بیدار شدم، دوست را در کنار خود دیدم.
هوش مصنوعی: ای دوست، به من اجازه بده تا داستان غمهایم را با تو در میان بگذارم. به درگاه تو میآیم و با امیدی مختلط، در عشق تو شادمانم. ای خدا، ای کاش مرا بپذیری تا دربارهات سخن بگویم. فقط یک نگاه به من بینداز تا بتوانم دو جهان را در آب غم خود غرق کنم.
هوش مصنوعی: اگر روزی زیبایی خود را به نمایش بگذاری، نور تو از ماه تا دریا روشنایی میبخشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.