مشاهده نهاده حقایق یقینست برون از تعلیم و تلقینست طلوع این خورشید از یک مشرقست اما اهل مشاهده را فرقست مشاهده یکی در حال خلق است یکی در مشاهده حقیقت غرق نه مشاهده یکسان نه ازو نشان آنرا که ننمودند چه دیدند و آنرا که بنمودند در آن نموده رسد کسی از پروانه خبر نجوید و پروانه از حال خلقت سخن نگوید هر که در آن جمال دید پس از آن از جان و مال ببرید نثار جمال دوست جز جان نباشد دوست بجان گران نباشد
قومی دل و جان در سر کار تو کنند
قومی که همی بوی وصال تو برند
این حروف اشارت جمع است نه از باب سمع است سماع ظاهری طاقت استماع این راز ندارد و ابصارصوری اطلاع این معانی را نشاید مردی باید که بکوی عشق روزگار وی کیمیای مطلق بود تا جمال این بجمله برو تابد و حقیقت این حدیث بدل در یابد کار هر بیکفایت نیست و این معانی را از این افزونتر عبارت نیست لیکن مرد بصفت او مست قدیم باشد بی علت از خاطر بی شرکت آدم باشد که تا مرد در صفت هستی باشد میگوید من منم و کس از من آگاه نیست اگر مرد کشته جبارست در اینجا سخن بسیارست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بخش از مقامات دربارهٔ «مشاهده» است: دیدن حق که از یقین برمیخیزد و با آموختن به دست نمیآید. نویسنده میان کسی که در مشاهده هنوز با خلق است و کسی که در حقیقت غرق شده فرق میگذارد و میگوید دیدن جمال دوست، جان و مال را بیارزش میکند. سپس تأکید میکند که این راز با گوش و چشم ظاهر درک نمیشود و تنها کسی آن را درمییابد که در عشق دگرگون شده و از «من» و هستی خود گذشته باشد.
هوش مصنوعی: مشاهده، یعنی دیدن حق با دل، بر حقیقت یقین استوار است و با آموختن و تلقین به دست نمیآید. سرچشمهٔ این خورشید یکی است، ولی اهل مشاهده با هم فرق دارند: یکی در عین مشاهده هنوز با خلق است و دیگری یکسره در حقیقت غرق شده است. هر که آن جمال را دید از جان و مال دل میکَند، زیرا جز جان چیزی شایستهٔ نثار جمال دوست نیست و جان دادن برای دوست گران نیست.
هوش مصنوعی: گروهی دل و جان خود را در راه کار و عشق تو فدا میکنند، و گروهی دیگر همواره بوی وصال تو را درمییابند.
هوش مصنوعی: این سخنان اشاره به مقام جمع است و با شنیدن ظاهری فهمیده نمیشود. گوش ظاهر تاب شنیدن این راز را ندارد و چشم صورتبین نمیتواند از این معانی آگاه شود. مردی لازم است که روزگارش در کوی عشق چون کیمیا شده باشد تا جمال این حقیقت بر او بتابد و آن را با دل دریابد، و این کار هر ناتوانی نیست. تا انسان در صفت هستی خود بماند، «من منم» میگوید و میپندارد کسی از او آگاه نیست؛ اما اگر کشتهٔ خداوند جبار شده باشد، در این باره سخن بسیار است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.