الهی ذکر تو بهره مشتاق است و روشنائی دیده و دولت جان و آئین جهان یک ذره فزودن به دوستی از دو جهان است
یک لحظه با دوست خوشتر از جان است، یکنفس با دوست ملک جاودان است، عزیز آن بنده که سزاوار آنست، این چه کار است که بی نام و نشان است، شغل بنده است و از بنده نهان است
رفیقی از آن بی طاقت و به آن یاران است و او که طالب آنست در میان آتش نازان است
ار دستت از آتش بود، ما را ز گل مفرش بود
هرچ از تو آید خوش بود، خواهی شفا خواهی الم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان ارادت و علاقهاش به خداوند میپردازد و میگوید که ذکر و یاد خدا برای مشتاقان نور و روشنی است. او معرفت عشق به دوست را عمیقتر از جان میداند و یک لحظه بودن با دوست را بهشت جاودان میپندارد. شاعر همچنین به اهمیت «رفیق» اشاره دارد و بیان میکند که با نام و نشان از خداوند، هر نوع نعمت و خوشی برای بندگان او قابل مصرف و بهرهبرداری است. در نهایت، اشارهای هم به دوگانگی در زندگی دارد که در آن، هر آنچه از جانب خدا باشد، خوشایند و مطلوب است.
هوش مصنوعی: ذکر و یاد تو برای عاشقانت، نور چشم و خوشبختی روح و زیبایی زندگی است. افزایش یک ذره از محبت تو در این دو جهان، به معنای کمال و سعادت است.
هوش مصنوعی: یک لحظه با دوست خوب و لذتبخشتر از زندگی است و گذراندن زمان با او، نوعی خوشبختی ابدی به حساب میآید. انسانی که در این مسیر شایسته است، ارزشمند است. اما چرا این اتفاقات بدون نشان و هویت مشخصی رخ میدهند؟ این فعالیتها به نوعی شغل من بوده و خودم از آنها پنهانم.
هوش مصنوعی: دوستی از میان آن عاشقان بیتاب است و کسی که خواهان آن عشق باشد در دل آتش محبت میسوزد.
هوش مصنوعی: اگر دستت به آتش باشد، ما را از گل فرش کردهای. هر چه از تو به ما برسد، خوشایند است؛ چه شفا باشد و چه درد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.