در خلوت تنگ تافت آن شیخ کرخ
بس گرم تنورکی شب از شوره و مخ
گویی که گشاد مالک اندر برزخ
در گور شقی دریچه ای از دوزخ
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در خلوت تنگ تافت آن شیخ کرخ
بس گرم تنورکی شب از شوره و مخ
گویی که گشاد مالک اندر برزخ
در گور شقی دریچه ای از دوزخ
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در فضای بسته و تنگی که آن شیخ در آن به سر میبرد، گرمای تنور شب از مواد شوره و مخ به شدت حس میشود. گویی که او در برزخی میان دنیا و آخرت قرار دارد، و در واقع، در گور بدبختی، دریچهای به دوزخ گشوده است.
هوش مصنوعی: در فضایی محصور و دلگیر، آن پیرمرد کرخی به شدت مشغول کار در تنور است، جایی که شب تاریک با بوی ناخوشایند شوره و مخ پر شده است.
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که مالکی در برزخ، درون قبر شخصی بدبخت، دریچهای به دوزخ باز کرده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خوش باش که بعد از من و تو ماه بسی
از سلخ به غرّه آید از غره به سلخ
ای ماه من ای نگار شیرین پاسخ
دی رقت و جهان ز فرودین شد خلخ
بر خیز و بر افروز بزیبائی رخ
تا بر همه نو بهار گرددد فرخ
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.