به آن بالا و رخ بر هر زمین کان نازنین پوید
سزد کز سایه او سرو خیزد یاسمین روید
کنم از پرده های دیده و دل فرش راه او
دریغ آید مرا کان پای نازک بر زمین پوید
لبش باده ست اگر تلخی کند از وی چه آزارم
زهی نادان کسی کز باده طعم انگبین جوید
تنم ز اندوه شد چون موی چنگ مویه گر گوتا
گشاید موی و بر حال من اندوهگین موید
نه هر سجده که جز در قبله رویش برد عابد
چو بیند ابرویش را از خوی خجلت جبین شوید
مشام جان شد اندر چین زلف او بدانسان خوش
که درد سرکشد گر نافه آهوی چین بوید
مغنی چون کند بر نظم جامی ساز چنگ خود
ز بزم روشنان ناهید بر وی آفرین گوید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف قامت، لب، ابرو و زلف معشوق است. عاشق دل و چشمش را فرش راه یار میکند، تلخی لب او را مانند تلخی باده میپذیرد و از اندوه خود چون تار چنگ نالان است. روی یار را قبلهٔ راستین و بوی زلفش را برتر از مشک ختن میداند. در بیت پایانی جامی شعر خود را چنان دلنشین میشمارد که ناهید، ستارهٔ خنیاگر آسمان، بر نوازندهٔ آن آفرین میگوید.
هوش مصنوعی: آن نازنین با چنان قامت و رخساری بر هر زمینی که گام بردارد، سزاوار است که از سایهاش سرو بروید و گل یاسمن بشکفد. قامتش به سرو و رخش به یاسمن مانند شده است.
هوش مصنوعی: پردههای چشم و دلم را فرش راه او میکنم، زیرا دریغم میآید که آن پای نازک بر خاک برهنه راه برود.
هوش مصنوعی: لب او باده است؛ اگر سخن تلخ بگوید، چرا از او برنجم؟ نادان است کسی که از باده مزهٔ عسل بخواهد.
هوش مصنوعی: تنم از غم مانند تار چنگ باریک و نالان شده است. به زن مویهگر بگو گیسویش را باز کند و غمگین بر حال من شیون کند. میان «موی» و «مویه» بازی لفظی هست.
هوش مصنوعی: عابد هر سجدهای که به سویی جز قبلهٔ روی یار کرده باشد، چون ابروی محرابمانند او را ببیند، از شرم آن سجدهها پیشانیاش را با عرق خجالت میشوید. یعنی روی یار قبلهٔ راستین است.
هوش مصنوعی: شامهٔ جان در پیچوتاب زلف او چنان خوش و سرمست شده است که اگر نافهٔ آهوی ختن را ببوید، سردرد میگیرد. یعنی بوی زلف یار از مشک برتر است. «چین» هم به معنای پیچ زلف است و هم نام سرزمین چین.
هوش مصنوعی: وقتی خنیاگر چنگ خود را بر شعر جامی کوک کند و آن را بخواند، ناهید از بزم ستارگان درخشان آسمان بر او آفرین میگوید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مه صابونفروشم دایما اشخار میجوید
به او هرکس که سودا کرد از پل دست میشوید
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.