در دلم زآتش تو داغ بس است
خانه تنگ است یک چراغ بس است
گر نیامد دلم به کف به سراغ
اینکه آمد به تو سراغ بس است
مشک گو روبه باد و عود بسوز
بوی تومانده در دماغ بس است
باغبان را چه کار با عطار
عطر جیبش نسیم باغ بس است
محضر رندیم ز درد کشان
دلقی از جرعه داغ داغ بس است
چتر فرق شهید وادی عشق
گرد گشته سپاه زاغ بس است
سود جامی ز شغل غمهایت
از غم دیگران فراغ بس است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل جامی با ردیف «بس است» از قناعت عاشق سخن میگوید. یک داغ عشق، بوی بازمانده از یار، خرقهٔ شرابآلوده و چتری از زاغان بر سر کشتهٔ عشق، هر یک برای عاشق کافی است. در پایان میگوید سودش از غم یار همین است که از غمهای دیگر فارغ شده است.
هوش مصنوعی: از آتش عشق تو یک داغ در دلم بس است. دلم مانند خانهای تنگ است و برای چنین خانهای یک چراغ کافی است.
هوش مصنوعی: دلم را گم کردم و با جستوجو به دستم نیامد. اما همینکه نشانی از آن یافتم که به سوی تو رفته است، برایم کافی است.
هوش مصنوعی: بگو مشک را به باد بسپارند و عود را بسوزانند، دیگر به آنها نیازی نیست. بویی که از تو در مشامم مانده است بس است.
هوش مصنوعی: باغبان کاری با عطرفروش ندارد، زیرا نسیم باغ عطر گریبان اوست. عاشقِ همنشینِ یار نیز از عطرهای دیگر بینیاز است.
هوش مصنوعی: گواهینامهٔ رندی ما را دُردنوشان صادر کردهاند. خرقهای که از جرعههای شراب لکهلکه شده، برای اثبات رندیمان کافی است.
هوش مصنوعی: کشتهٔ وادی عشق به چتر شاهانه نیاز ندارد. انبوه زاغانی که بر سر پیکرش میچرخند، برای او چتری سیاه و بس است.
هوش مصنوعی: جامی از اینکه همهاش به غم تو مشغول است این سود را میبرد که از غمهای دیگر آسوده است. همین سود او را بس است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.