ماه من گر عیان کند خود را
قبله عاشقان کند خود را
او فرشته ست جای آن دارد
کز نظرها نهان کند خود را
جرعه نوش لبش به آب حیات
زنده جاودان کند خود را
تیر اگر سرو قامتش بیند
پی خدمت کمان کند خود را
گر دهد دست شیر گردون را
سگ آن آستان کند خود را
چون کند سرمگی غبار رهش
چشم من سرمه دان کند خود را
گر تواند به وصف او جامی
پای تا سر زبان کند خود را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در ستایش زیبایی و بلندمرتبگی معشوق است که اگر رخ بنماید قبلهٔ عاشقان میشود و چون فرشته سزاوار پنهانماندن است. شاعر نشان میدهد که هر چیزی در برابر او خود را دگرگون میکند: نوشندهٔ لبش جاودان میشود، تیر کمان میشود، شیر فلک سگ درگاهش میشود و چشم عاشق سرمهدانِ غبار راهش. در پایان جامی آرزو میکند سراپا زبان شود تا بتواند او را وصف کند.
هوش مصنوعی: اگر معشوقِ ماهروی من خود را آشکار کند، روی او قبلهٔ عاشقان میشود و همه رو به سوی او میآورند.
هوش مصنوعی: او در لطافت و پاکی همچون فرشته است و سزاوار است که مانند فرشتگان خود را از چشم مردم پنهان نگه دارد.
هوش مصنوعی: کسی که جرعهای از لب او بنوشد، گویی آب حیات نوشیده و خود را برای همیشه زنده میکند.
هوش مصنوعی: اگر تیر، قامتِ راست و سروگونهٔ او را ببیند، برای خدمت و فروتنی در برابرش خود را خم میکند و کمان میشود.
هوش مصنوعی: اگر برای شیرِ آسمان (برج اسد) امکان آن فراهم شود، خود را سگِ آستانِ معشوق میکند؛ یعنی حتی شیر فلک آرزو دارد پاسبان درگاه او باشد.
هوش مصنوعی: چون گرد راه معشوق سرمه میشود، چشم من خود را سرمهدان میکند تا آن غبار را در خود جای دهد.
هوش مصنوعی: جامی اگر بتواند، برای وصف معشوق سراپای خود را زبان میکند تا ستایش او را بهتمامی بگوید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.