بی تو از جان ملالت است مرا
با تو بنگر چه حالت است مرا
بی جمال تو گر به مه نگرم
از خیالت خجالت است مرا
کرده ام در صف سگانت جای
بین چه جاه و جلالت است مرا
عشق گفتی ضلالتیست قدیم
از تو رو در ضلالت است مرا
هر چه جز فن عشق و علم نظر
در حساب جهالت است مرا
منم آن آینه که از هر رنگ
داده مهرت صقالت است مرا
دال زلفت کشید جامی و گفت
کین به دولت دلالت است مرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل میگوید بی معشوق از جان بیزار است و با او در وجد است. حتی نگاه به ماه را خیانت به خیال او میشمارد و سگی کوی او را مایهٔ افتخار میداند. طعنهٔ معشوق را که عشق «گمراهی دیرینه» است، با اشاره به داستان یعقوب، میپذیرد و جز عشق و نظربازی هر دانشی را نادانی میخواند. خود را آینهای صیقلخورده از مهر یار میداند و در پایان، دال زلف یار را نشانهٔ دولت و بخت خود میگیرد.
هوش مصنوعی: بی تو از جان و زندگی خسته و بیزارم، اما با تو ببین چه حال خوش و شوری دارم.
هوش مصنوعی: اگر بی دیدن روی تو به ماه نگاه کنم، از خیال تو شرمنده میشوم، چون به جای تو به زیبایی دیگری چشم دوختهام.
هوش مصنوعی: در صف سگان کوی تو جا گرفتهام. ببین این خواری در راه تو چه شکوه و بزرگیای برای من است.
هوش مصنوعی: گفتی عشق همان گمراهی دیرینه است، به اشاره به سخن برادران یوسف با یعقوب. اما من به خاطر تو رو به همین گمراهی آوردهام و آن را برگزیدهام.
هوش مصنوعی: به حساب من، هر دانشی جز هنر عشق و علم نظربازی، یعنی تماشای زیبایی، نادانی است.
هوش مصنوعی: من آن آینهام که مهر تو، که هم به معنای محبت و هم خورشید است، آن را از هر رنگ و زنگاری پاک و صیقلی کرده است.
هوش مصنوعی: جامی خم زلف تو را که به شکل حرف «دال» است کشید و گفت: این دال نشانهٔ بخت و دولت من است. «دال» حرف آغاز «دولت» و «دلالت» است و بازی لفظی شعر بر همین است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.