آن دو رخ را جامع آیات زیبایی شناس
خوبرویان کرده زانجا آیت حسن اقتباس
حال چاک سینه کاندر خرقه می دارم نهان
فاش خواهم گفت ازین پس چند پیچم در لباس
پاس انفاس است می گویند شرط راه عشق
جان فدای راهدانی کین نفس را داشت پاس
مزرع عمر مرا شد گوییا وقت درو
کز خیال ابرویت خم گشت قد من چو داس
گر بنای توبه ویران شد بحمدالله که هست
محکم از خشت سر خم قصر عشرت را اساس
با لباس فقر ناید خلعت شاهی درست
زشت باشد جامه نیمی اطلس و نیمی پلاس
کم شنو آوازه طاس فلک جامی که بود
آن همه رسوایی کنعانیان ز آواز طاس



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ستایش رخسار معشوق آغاز میشود که سرچشمهٔ همهٔ زیباییهاست. سپس شاعر از آشکار کردن درد عشق پنهان، شرط پاسداشتن انفاس در راه عشق و خمیدگی قامتش از خیال ابروی یار سخن میگوید. در ادامه شکستن توبه را با شادی میگساری جبرانشده میداند و آمیختن فقر با جاه شاهی را ناپسند میشمارد. در پایان با اشاره به داستان یوسف، خود را از دل بستن به آوازهٔ فلک بازمیدارد.
هوش مصنوعی: آن دو رخسار را مجموعهٔ همهٔ نشانههای زیبایی بدان؛ همهٔ زیبارویان نشانهٔ حسن خود را از آنجا وام گرفتهاند.
هوش مصنوعی: حال سینهٔ چاکچاک خود را که زیر خرقه پنهان کردهام، از این پس آشکارا خواهم گفت؛ تا کی آن را در پرده و با پوشیدهگویی بیان کنم؟
هوش مصنوعی: میگویند شرط راه عشق نگاهداشتن نفسها و آگاه بودن در هر دم است. جانم فدای آن راهشناسی که این دم را پاس داشت و از آن غافل نماند.
هوش مصنوعی: گویی کشتزار عمرم به هنگام درو رسیده است، زیرا از اندیشهٔ ابروی خمیدهٔ تو قامتم مانند داس خم شده است.
هوش مصنوعی: اگر بنای توبهام ویران شد، خدا را شکر که پایهٔ کاخ شادی و میگساری با خشت سرِ خم شراب استوار است.
هوش مصنوعی: خلعت پادشاهی با جامهٔ فقر سازگار نیست؛ زشت است جامهای که نیمی از آن اطلس و نیمی پلاس باشد. یعنی فقر و درویشی را با جاه و دنیاداری نمیتوان درآمیخت.
هوش مصنوعی: ای جامی، به بانگ و آوازهٔ کاسهٔ واژگون آسمان کمتر گوش بسپار؛ زیرا آن همه رسوایی برادران یوسف از کنعان از صدای کاسه بود. اشاره به جامی است که در بار برادر یوسف نهادند و مایهٔ رسوایی آنان شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون مراد خویش را با ملک ری کردم قیاس
در خراسان تازه بنهادم اقامت را اساس
چون غنیمت را مقابل کرده شد با ایمنی
عقل سی روز و طمع ماهی بود راسابراس
ای طمع از خاک رنگین گر تهی داری تو کیس
[...]
صاحب عادل نظام الملک ثانی مجد دین
ای حضیض بارگاهت اوج کیوان را مماس
ذهن پاکت خاک حیرت کرده در چشم عقول
حکم جزمت بند عطلت بسته بر پای حواس
آفتاب طلعتت گر سایه بر چرخ افکند
[...]
گر کسی از روزگار اکنون شکایت میکند
بنده باری زو ندارد غیر شکر بیقیاس
دوستان جمعند و جمع دشمنان در تفرقه
هست صحت حاصل و وجه معاشی بیهراس
من نمیدانم کزین خوشتر چه باشد روزگار
[...]
چون در این دنیا عزیزم داشتی یارب به لطف
وز بسی نعمت نهادی بر من مسکین سپاس
اندر آن دنیا عزیزم دار زیرا گفتهاند
« خوش نباشد جامه نیمی اطلس و نیمی پلاس
نیست پنهان حق ز چشم مردمان و حق شناس
گرچه هر ساعت نماید خویش را در هر لباس
هر زمان آید بلبسی یار از خلوت برون
گاه اطلس پوش گشته گاه پوشیده لباس
گر هزاران جامه پوشد قامت او هر زمان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.