می زند مشت به رویم که مبین سوی حبیب
هیچ کس نیست چو من مشتکی از دست رقیب
گر نهد دست به نبض من محرور زند
شعله چون شمع ز تاب تبم انگشت طبیب
هر که را عشق تو آداب خرد بر هم زد
نیست ممکن که مودب شود از پند ادیب
روز آدینه به مقصوره درآ تا خواند
خطبه سلطنت حسن به نام تو خطیب
بر چمن گر گذرد نکهتی از پیرهنت
پر شود دامن و جیب سمن و غنچه ز طیب
هر که با صورت شیرین پسران عشق نباخت
نیست از معنی پیران رهش هیچ نصیب
جامی آن مه به غریبان ننهد گوش مکن
بیش ازین در سخن انگیز خیالات غریب



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از ستم رقیب که او را از دیدن محبوب بازمیدارد شکایت میکند و از سوز تب عشق میگوید که پند و درمان در آن کارگر نیست. سپس محبوب را پادشاه کشور زیبایی میخواند که بوی پیراهنش باغ را خوشبو میکند. عشق به صورت زیبا را شرط رسیدن به معنای اهل طریقت میشمارد. در پایان به خود نهیب میزند که آن ماهرو به غریبان اعتنا ندارد و نباید بیش از این خیالپردازی کند.
هوش مصنوعی: رقیب با مشت به صورتم میزند که به سوی محبوب نگاه نکن. هیچکس مانند من از دست رقیب شکایت ندارد. میان «مشت» و «مشتکی» به معنای شکایتکننده بازی لفظی هست.
هوش مصنوعی: اگر طبیب دست بر نبض تبدار من بگذارد، انگشتش از گرمای تب من مانند شمع شعلهور میشود.
هوش مصنوعی: کسی که عشق تو رسم و آداب عقل را در او به هم ریخته است، دیگر با پند و اندرز معلم ادب مؤدب نمیشود.
هوش مصنوعی: روز جمعه به مقصورهٔ مسجد بیا تا خطیب خطبهٔ پادشاهی زیبایی را به نام تو بخواند. یعنی تو فرمانروای کشور حسن هستی.
هوش مصنوعی: اگر بویی از پیراهن تو بر باغ بگذرد، دامن و گریبان گل سمن و غنچه از عطر پر میشود.
هوش مصنوعی: هر که به چهرهٔ شیرین زیبارویان جوان دل نباخته و عشق نورزیده، از معنا و حقیقتی که پیران راه طریقت دریافتهاند بهرهای ندارد. اشاره است به اینکه عشق به صورت زیبا راهی به سوی معنا است.
هوش مصنوعی: ای جامی، آن ماهرو به سخن غریبان گوش نمیدهد. پس بیش از این در شعرت خیالهای عجیب و غریب را برمینگیز. میان «غریبان» و «غریب» بازی لفظی هست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای روا کرده فریبنده جهان بر تو فریب،
مر تو را خوانده و خود روی نهاده به نشیب
این جهان را به جز از بادی و خوابی مشمر
گر مقری به خدای و به رسول و به کتیب
بر دل از زهد یکی نادره تعویذ نویس
[...]
در خمار می دوشینم ای نیک حبیب
آب انگور دو سالینهم فرموده طبیب
آب انگور فراز آور یا خون مویز
که مویز ای عجبی هست به انگور قریب
شود انگور زبیب آنگه کش خشک کنی
[...]
در مقامی که رسد زو به دل و جان آسیب
نبود جان خردمند ز رفتن به نهیب
ناشکیبا مشو ار باز گذارد جانت
خانه ای را که ز ویران شدنش نیست شکیب
تن یکی خانهٔ ویرانی و بی سامانی ست
[...]
دستم از جور رقیب است ز دامان حبیب
کوته ای کاش رسیدی به گریبان رقیب
خردسالی و رقیبان ادب آموز تواند
وای ما گر تو کنی کار به فرمان ادیب
زن خدنگ دگرم بر جگر ریش که نیست
[...]
شد سیه عالم بچشمم تا نشستی با رقیب
میشود عالم سیه، بر هر که بیند آفتاب
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.