عشق آتشم در جان زد و جانان ازان دیگران
ما را جگر بریان شد و او میهمان دیگران
ای مرغ جان، زین ناله بس، چون نیست جانان ز آن تو
بیهوده افغان می کنی در بوستان دیگران
گه نقد جان لب را دهم، گه مایه دل دیده را
من بوالفضولی می کنم، کالا از آن دیگران
جویم ز پیران بی غمی، لیکن چنین بختم کجا؟
با من جوان مردی کند بخت جوان دیگران
گر کشتنی شد بیدلی، تا کی ز خلقم سرزنش؟
باری به تیغ خویش کش، چند از زبان دیگران؟
بگذار میرم بر درت، منمای خوبان دگر
مفرست خاک کوی خود بر آستان دیگران
بر دیگران می بندی ام، ای چشمه حیوان، بکن
چون خود بشستی از دلم نام و نشان دیگران
گویم که مردم از غمت، گویی که نتوان این قدر
سهل است آخر، جان من، مردن به جان دیگران
تو سود کردی بنده را، من جان زیان دادم به تو
مپسند بهر سود خود چندین زیان دیگران
تو می خوری، من درد و غم، یعنی روا باشد چنین
شربت تو آشامی و تب در استخوان دیگران
خسرو به تار موی تو جان می دهد دیگر جهان
گر چه علی الرغم منی جان و جهان دیگران



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از معشوقی مینالد که در دل او آتش افکنده ولی همدم و مهمان دیگران است. او از نالههای بیهوده، از سرزنش مردم و از بیانصافی یار شکایت میکند که سود و شادی از آنِ اوست و درد و زیان از آنِ عاشق. با این همه وفادار میماند و میخواهد بر درگاه یار بمیرد. در بیت پایانی، خسرو حاضر است برای یک تار موی معشوق جان بدهد، هرچند معشوق جان و جهانِ دیگران است.
هوش مصنوعی: عشق در جانم آتش انداخت، اما معشوق از آنِ دیگران است. جگر ما از غم کباب شد و او مهمان دیگران است.
هوش مصنوعی: ای مرغ جان، از این ناله دست بردار. وقتی معشوق مال تو نیست، در باغ دیگران بیهوده فریاد میکنی.
هوش مصنوعی: گاهی سرمایهٔ جانم را به لب یار میدهم و گاهی سرمایهٔ دلم را به چشم او. اما کارم فضولی بیهوده است، چون این کالا (لب و چشم یار) از آنِ دیگران است.
هوش مصنوعی: از پیران راه رهایی از غم را میجویم، اما چنین بختی ندارم. تنها بخت جوان دیگران است که با من جوانمردی و بخشش میکند.
هوش مصنوعی: اگر عاشقی و بیدلی سزاوار کشتن است، تا کی باید سرزنش مردم را بشنوم؟ دستکم مرا با شمشیر خودت بکش، نه با زبان طعنهٔ دیگران.
هوش مصنوعی: بگذار بر درگاه تو بمیرم و زیبارویان دیگر را به من نشان نده. من خاک کوی توام؛ مرا به آستانهٔ دیگران نفرست.
هوش مصنوعی: ای چشمهٔ آب حیات، مرا به دیگران نسبت میدهی و به دلبستگی به آنان متهم میکنی. این کار را بکن، ولی بدان که خودت نام و نشان دیگران را از دلم شستهای.
هوش مصنوعی: میگویم از غم تو مُردم و تو میگویی اینقدر نمیتوان مرد. عزیزم، سخن از مردن وقتی جانِ دیگران در میان است آسان است.
هوش مصنوعی: تو از بندهٔ خود سود بردی و من جانم را در راه تو باختم. برای سود خودت اینهمه زیان دیگران را روا مدار.
هوش مصنوعی: تو باده مینوشی و سهم من درد و غم است. آیا رواست که تو شربت بنوشی و تب در استخوان دیگران باشد؟
هوش مصنوعی: خسرو برای یک تار موی تو جان و جهانی دیگر را هم فدا میکند، هرچند تو، برخلاف خواست من، جان و جهانِ دیگران شدهای.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عشق آتشم در جان زد و جانان ازان دیگران
ما را جگر بریان شد و او میهمان دیگران
ای مرغ جان، زین ناله بس، چون نیست جانان ز آن تو
بیهوده افغان می کنی در بوستان دیگران
گه نقد جان لب را دهم، گه مایه دل دیده را
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.