عیش من تلخ است از آن شکر لب شیرین سخن
چون بخندد، ورچه باشد، هست در پروین سخن
مردنم نزدیک شد هنگام شربت دادنست
کیست کارد یک سخن بر من از آن شیرین سخن؟
بو که بریم، ای صبا، از بر من بر خدا
گه گهی جاسوسیی کن، زو دمی برچین سخن
کاش بیدردان بدیدندی رخ زیبای یار!
تا نگفتندی به طعن بیدلان چندین سخن!
ای که گویی «عشق چه بود»؟ باش تا از خون من
بعد از آنت مرد خوانم، گر بگویی این سخن
عاشقی وانگه مسلمانی، ندانی، ای سلیم
دوستی چون با بتان افتد، رود در دین سخن؟
بهترین روز آفتی می بینم از تو در جهان
گفت من بشنو، مکن، جانا، بدین آیین سخن
جادوان را لب بدوزد سوزن مژگان تو
وه که پیشت چون برآید از من مسکین سخن
در هوای روی تو خون می چکاند از غزل
خسرو رنگین سخن گر رنگ بازی زین سخن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از تلخی زندگی در دوری یار شیرینسخن مینالد و در آستانهٔ مرگ تنها یک سخن او را شفای خود میداند. از باد صبا میخواهد خبری از او بیاورد و به بیدردان و ملامتگران پاسخ میدهد که عشق را باید از خون عاشق شناخت و عاشقی با مسلمانیِ ظاهری سازگار نیست. سرانجام از ناتوانی خود در سخن گفتن پیش یار میگوید و غزل خونچکان خود را به او عرضه میکند.
هوش مصنوعی: زندگی من بهخاطر آن یار شکرلب و شیرینگفتار تلخ شده است. وقتی میخندد، دندانهایش چنان میدرخشد که سخن از ستارهٔ پروین به میان میآید.
هوش مصنوعی: مرگم نزدیک شده و وقت آن است که به بیمار شربتی بدهند. کیست که یک سخن از آن یار شیرینگفتار برایم بیاورد، چون شربت من همان است؟
هوش مصنوعی: ای باد صبا، تو را به خدا گاهگاهی برای من جاسوسی کن و دمی از سخنان او چیزی برچین و برایم بیاور.
هوش مصنوعی: ای کاش بیدردان چهرهٔ زیبای یار را میدیدند تا اینهمه با طعنه دربارهٔ عاشقان دلباخته سخن نگویند.
هوش مصنوعی: ای کسی که میپرسی عشق چیست، صبر کن تا از خون من حقیقت آن را ببینی. اگر پس از آن باز هم چنین پرسشی کردی، تو را مرد میخوانم.
هوش مصنوعی: ای سادهدل، عاشقی با مسلمانیِ ظاهری با هم جمع نمیشود. مگر نمیدانی که وقتی کسی با بتان دوستی کند، دربارهٔ دین او حرف و گفتوگو پیش میآید؟
هوش مصنوعی: حتی در بهترین روزها از تو آفت و رنجی به من میرسد. ای جان، حرف مرا بشنو و با این شیوهٔ تند و آزارنده سخن مگو.
هوش مصنوعی: سوزن مژگان تو لب جادوگران را هم میدوزد و خاموششان میکند. پس افسوس، چگونه ممکن است من بیچاره در برابر تو سخنی بگویم؟
هوش مصنوعی: خسرو که سخنش رنگین است، در هوای روی تو از غزلش خون میچکاند. شاید از این سخن رنگ تو هم دگرگون شود و دلت به حال او بسوزد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می شود نقل مجالس چون شود شیرین سخن
همچو خون پنهان نمی ماند چو شد رنگین سخن
از تأمل می شود شایسته تحسین سخن
پیچ و تاب فکر سازد غنچه را رنگین سخن
هر که را آن غمزه خونریز در دل بگذرد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.