آراست همه عرصه آفاق به زیور
در برج شرف آمدن شمس منور
بیرون زده گلهای رخ ساده جوانان
کایند به نظاره شهزاده کشور
بر سبزه گل لعل تو دانی چه چکیده ست؟
بر سینه طاوس مگر خون کبوتر
خونابه چکانید ز چشم تر عشاق
بلبل که کشیده زنوار زهره ز اختر
بر لاله تر کوفت صبا پای بر آتش
با مطرب و با مرغ چمن شد چو نواگر
غنچه ست دهن گرد گرفته ز پی آنک
بوسد کف پاهای نگاران سمن بر
آن طرفه بهاری که زمین پر گل و زر شد
زان ره که در آمد علم خان مظفر
شهزاده خضر خان که به تایید الهی
خضری ست پدید آمده از صلب سکندر
نبود عجب، ار محو کند حکم فنا را
آثار چنین عمر که خضری ست مصور
مدح تو ز خسرو به فلک رفت و عطارد
بر تخته خورشید نگر می کند از بر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف آمدن بهار و رسیدن خورشید به برج شرف آغاز میشود و گل و بلبل و صبا و غنچه را در شادی و آراستگی نشان میدهد. سپس شاعر این شکوفایی را نتیجهٔ ورود پرچم شاهزاده خضرخان میداند که او را خضری از نسل اسکندر و دارای عمر جاوید میخواند. در پایان میگوید که مدح او از زبان خسرو چنان بلند است که عطارد آن را در آسمان از بر میکند.
هوش مصنوعی: آمدن خورشید تابان به برج شرف خود (برج حمل و آغاز بهار) همهٔ پهنهٔ جهان را با زیور آراسته است.
هوش مصنوعی: گلهایی که مانند چهرهٔ جوانانِ نوخط و بیریشاند سر از خاک بیرون آوردهاند، گویی برای تماشای شاهزادهٔ کشور آمدهاند.
هوش مصنوعی: میدانی گل سرخ لعلرنگ که بر سبزه افتاده چیست؟ گویی خون کبوتر است که بر سینهٔ طاووس چکیده است؛ یعنی سرخی گل بر سبزی چمن چنین مینماید.
هوش مصنوعی: بلبل که با نوای خود گویی زهره را از میان ستارگان فرود آورده است، از چشم گریان عاشقان اشک خونین جاری کرد.
هوش مصنوعی: باد صبا بیقرار بر لالهٔ تازه پای کوبید و رقصید و همراه مطرب و پرندگان چمن مانند نوازندهای نغمهساز شد.
هوش مصنوعی: غنچه دهانش را جمع و گرد کرده است تا کف پای زیبارویانِ یاسمنتن را ببوسد.
هوش مصنوعی: این بهار شگفت که زمین را پر از گل و زر کرد، از آن روست که پرچم خانِ پیروزمند از این راه وارد شد.
هوش مصنوعی: این خان، شاهزاده خضرخان است که به یاری خداوند همچون خضری است که از نسل اسکندر پدید آمده است؛ اشاره به پدرش که لقب اسکندر داشت.
هوش مصنوعی: شگفت نیست اگر نشانههای چنین عمری که خود خضرِ مجسم است، حکم نابودی و مرگ را از میان ببرد؛ یعنی چون خضر عمر جاوید خواهد داشت.
هوش مصنوعی: ستایش تو از زبان خسرو تا آسمان رفت؛ بنگر که عطارد، دبیر فلک، آن را بر لوح خورشید از بر میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بسیار دعا کردم کاین روز ببینم
امروز بدیدم ز دعا کردن بسیار
ای چنبر گردنده بدین گوی مدور
چون سرو سهی قد مرا کرد چو چنبر
وز موی و رخم تیرگی و نور برون تاخت
تا زنده شب تیره پس روز منور
هر وعده و هر قول که کرد این فلک و گفت
[...]
چون سیم درونست و چو دینار برونست
آکنده بدان سیم درون لؤلؤ شهوار
پر بار بسال اندر یکبار بود گل
روی تو مرا هست همیشه گل پر بار
ای آذر تو بافته از غالیه چادر
اندر دل عشاق ز دست آذرت آذر
زلفین تو ریحان دل عشاق تو جنت
دیدار تو خور دیده عشاق تو خاور
نه سرو سهی چون تو و نه لاله خودرو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.