هر شب منم ز هجر پریشان و دیده تر
دل از برم رمیده و من زو رمیده تر
افغان ز تو که هست به گوشت فغان من
هر چند بیش می شنوی ناشنیده تر
شیرین غمی ست عشق، ولیکن زمان کجاست؟
ای دل، بگویمت که بخور، لیک دیده تر
خلقی به راه منتظرت جان سپرده اند
ای ترک مست، دار عنان را کشیده تر
تو فتنه زمان شدی، ورنه روزگار
بوده ست پیش ازین قدری آرمیده تر
ای دوست، پرده پوشی مجنون ز عقل نیست
کور است دامنی ز گریبان دریده تر
خسرو، زمان رفتن و بر دوش بار عشق
راه دراز می روی، آخر جریده تر!



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از شبهای هجران و بیاعتنایی معشوق مینالد که نالهاش را میشنود و نشنیده میگیرد. از معشوقِ ترکِ مست میخواهد آهستهتر بگذرد تا منتظرانی که در راهش جان دادهاند او را ببینند، و او را مایهٔ آشوب روزگار میداند. در پایان، خسرو به خود میگوید که با بار سنگین عشق راهی دراز در پیش دارد و باید سبکبار و رها از تعلقات سفر کند.
هوش مصنوعی: هر شب از دوری یار پریشانم و چشمانم پر از اشک است. دل از من گریخته و من از دل خود بیشتر گریزان و بیگانهام.
هوش مصنوعی: از دست تو فریاد، زیرا نالهام به گوشت میرسد، اما هرچه بیشتر آن را میشنوی، بیشتر خود را به نشنیدن میزنی و بیاعتنا میمانی.
هوش مصنوعی: عشق غمی شیرین است، اما فرصتی برای چشیدن آسودهاش نیست. ای دل، به تو میگویم این غم را بخور، ولی با چشم گریان و با هوشیاری بیشتر.
هوش مصنوعی: گروهی از مردم در راه تو، در انتظار دیدنت، جان دادهاند. ای معشوق ترکِ مست، عنان اسبت را بیشتر بکش و آهستهتر بران تا عاشقان دیداری بیابند.
هوش مصنوعی: تو مایهٔ آشوب و فتنهٔ روزگار شدهای؛ وگرنه جهان پیش از تو آرامتر بود.
هوش مصنوعی: ای دوست، از مجنون پردهپوشی و رازداری نمیآید، چون عقلی برایش نمانده است. دامن او از گریبانش هم دریدهتر است و دیگر چیزی برای پوشاندن ندارد.
هوش مصنوعی: ای خسرو، هنگام رفتن رسیده و بار عشق بر دوش داری. راهی دراز در پیش داری، پس دستکم سبکبارتر و آزادتر از تعلقات برو.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دارم دلی ز طایر وحشی رمیده تر
هرچند دورتر ز کسان آرمیده تر
تا آن خدنگ قامت از آغوش من برفت
پشتم شکسته تر شد و قدم خمیده تر
خونی که حکم بود بریزد خطا نشد
[...]
ای زلف سرکش تو ز بالا کشیدهتر
مژگان و چشم شوخ تو از هم رمیدهتر
از من مپوش چهره که فردوس تازه روی
شبنم نداشته است ز من پاک دیدهتر
حیرانی جمال تو شد انجمنفروز
[...]
لب گرم شکوه بود که گردید دیدهتر
شد ناشنیده شکوة ما ناشنیدهتر
گفتیم چشم او به فسون رام ما شود
این آهوی رمیده دگر شد رمیدهتر
واماندگان ناله ز دنبال میرسند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.