یا رب، آن رویست یا گلبرگ خندان در نظر
یا رب، آن بالاست یا سرو خرامان در نظر
ای خوش آن ساعت که بینم آن رخ و گیرم لبش
باده خوش بر کف و گلنار خندان در نظر
تا تو، ای سرو خرامان، در چمن بگذشته ای
می نیاید پیش بلبل را گلستان در نظر
در تو می بینم ز دود دل ز حسرت بیقرار
تشنه را کی سود دارد آب حیوان در نظر؟
یک زمان از دل فرونایی همه شب تا به روز
گر چه باشد تا به روزم ماه تابان در نظر
در نظرها صورت جان، گر نیاید، گو میا
در تو بینم کایدم چیزی به از جان در نظر
خلق گل بینند و من روی تو، زیرا خوش تر است
یک نظر در دوست از صد ساله بستان در نظر
در دندان تو زان بینم که دل می خواهدم
ورنه دریا نایدم از بذل سلطان در نظر
شه علاء الدین والدنیا محمد کآمده ست
خلق را عین الیقین زو ظل یزدان در نظر
از پی آن را که گیرد سبق فیروزی سپهر
حرف تیغش را همی دارد فراوان در نظر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با وصف زیبایی معشوق آغاز میشود: چهرهاش چون گل و قامتش چون سرو است و دیدار او از باغ و ماه و حتی جان برتر است. عاشق با وجود دیدن یار همچنان بیقرار است. در بیتهای پایانی، شاعر با تشبیه دندان یار به مروارید و اشاره به دریا، به مدح سلطان علاءالدین محمد گریز میزند. او سلطان را سایهٔ خدا و شمشیرش را سرمشق پیروزی برای آسمان میخواند.
هوش مصنوعی: خدایا، آنچه پیش چشم من است چهرهٔ یار است یا گلبرگی شکفته؟ و آن قامت اوست یا سروی که با ناز راه میرود؟
هوش مصنوعی: خوشا لحظهای که آن چهره را ببینم و لبش را ببوسم، در حالی که جام شراب در دست دارم و گل انار شکفته پیش چشمم است.
هوش مصنوعی: ای سرو خرامان، از وقتی تو از باغ گذشتهای، گلستان دیگر به چشم بلبل نمیآید، زیرا زیبایی تو را دیده است.
هوش مصنوعی: تو را میبینم، اما از سوز دل و حسرت همچنان بیقرارم. آب حیات اگر فقط پیش چشم تشنه باشد و به آن نرسد، چه سودی برایش دارد؟
هوش مصنوعی: تمام شب تا صبح، حتی یک لحظه از دلم بیرون نمیروی. با اینکه تا سحر ماه درخشان پیش چشمم است، باز تنها تو در دل منی.
هوش مصنوعی: اگر جان را نتوان دید، گو دیده نشود. من در تو چیزی میبینم که از جان هم بهتر است.
هوش مصنوعی: مردم به گل نگاه میکنند و من به روی تو، چون یک نگاه به دوست از صد سال تماشای باغ خوشتر است.
هوش مصنوعی: دندانهای تو را چون مروارید میبینم و از این رو دلم آن را میخواهد. وگرنه دریا، با آن همه گوهر، در برابر بخشش سلطان به چشمم نمیآید. این بیت گریز به مدح است.
هوش مصنوعی: آن سلطان، علاءالدین دنیا، محمد است که مردم با چشم خود و به یقین او را سایهٔ خدا بر زمین میبینند.
هوش مصنوعی: آسمان برای آنکه درس پیروزی بیاموزد، کار شمشیر او را بسیار در نظر دارد و از آن سرمشق میگیرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا که آمد دیده را بالای جانان در نظر
خوش نمی آید مرا سرو خرامان در نظر
خرّم آن دم کز لب و رخسار او باشد مرا
جام باده بر لب و طرف گلستان در نظر
چون نظر بر رویت اندازم شود اشکم روان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.