کجا دولت وصلش آرم به دست
که جز باد چیزی ندارم به دست
سر زلف او تا نگیرد قرار
کی آید دل بیقرارم به دست
گهش می فشانم سر خود به پای
چه چاره نبود اختیارم به دست
سر آمد درین آرزو روز غم
که افتد شبی زلف یارم به دست
نه بد بر کفم باده بر یاد آن
که باد است ازو یادگارم به دست
ببازم سر خویش، خسرو، اگر
گهی دامن وصلش آرم به دست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل گلهٔ عاشقی است که از وصال یار جز باد در دست ندارد. دلش در زلف پریشان معشوق گرفتار است و اختیارش از دست رفته است. عمرش در آرزوی دست یافتن به زلف یار گذشته است. در پایان، خسرو آماده است اگر به دامن وصال برسد، سر خود را فدا کند.
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم به سعادتِ وصال او برسم، در حالی که جز باد چیزی در دست ندارم؛ یعنی دستم کاملاً خالی است.
هوش مصنوعی: تا زمانی که سرِ زلفِ او آرام نگیرد و پریشان است، دلِ بیقرارِ من که در آن زلف گرفتار است، کی به دستم بازمیگردد و آرام میگیرد.
هوش مصنوعی: گاهی سرِ خود را نثارِ پای او میکنم؛ چارهای جز این ندارم، چون اختیارم در دستِ خودم نیست.
هوش مصنوعی: روزگارِ غمِ من در این آرزو به سر رسید که شبی زلفِ یار به دستم بیفتد.
هوش مصنوعی: به یادِ او بادهای در کفِ من نبود، زیرا تنها یادگاری که از او در دست دارم باد است؛ یعنی از او جز هیچ و پوچی برایم نمانده است.
هوش مصنوعی: ای خسرو، اگر روزی بتوانم دامنِ وصالِ او را به دست آورم، سرِ خود را در راهش فدا میکنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کجا گوهر وصلش آرم به دست
که جز باد چیزی ندارم به دست
سر زلف او تا نگیرد قرار
کی آید دل بی قرارم به دست ؟
گهش می فشانم سر خود به پای
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.