هر که نگه در تو کرد بیش به بستان نرفت
و آرزوی روی تو از گل و ریحان نرفت
تا تو نمودی جمال، نقش همه نیکوان
رفت برون از دلم، نقش تو از جان نرفت
خصم بسی طعنه زد، دوست بسی پند داد
چشم به سوی تو بود، گوش بدیشان نرفت
سیل ملامت رسید، کوه غم از جا ببرد
صبح قیامت دمید، وین شب هجران نرفت
وه که چو نرگس چرا کور نباشد مدام
دیده که بالای آن سرو خرامان نرفت
مستی و بدنامیم عیب نگیرم، از آنک
عاشق بیچاره را کار به سامان نرفت
گر همه جام بلاست نوش کن و صبر گوی
این که ز کامت هنوز تلخی هجران نرفت
عشق به ما ناکسان رحم نیاورد، از آنک
کن مکن پادشاه بر ده ویران نرفت
گام زده بر حریر کی سپرد این ره، آنک
دیده قدم ساخته بر سر پیکان نرفت
یار که بگشاد شست بر دل مجروح من
تیر برون رفت، لیک چاشنی از جان نرفت
رفتن خسرو خطاست بر سر کوی بتان
مورچه بهر حیات بر ره سلطان نرفت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل میگوید پس از دیدن معشوق، هیچ زیبایی دیگری در دلش جایی ندارد و طعنهٔ دشمن و پند دوست بر او اثر نمیکند. از شب جدایی که حتی با صبح قیامت هم پایان نمییابد، از بیسامانی کار عاشق و از بیاعتنایی عشق به ناتوانان شکایت میکند. همچنین میگوید راه عشق جای نازپروردگان نیست. در پایان، خسرو رفتنِ خود به کوی معشوق را مانند رفتن مورچه بر سر راه سلطان، کاری خطرناک و نابجا میداند.
هوش مصنوعی: هر کس یک بار به تو نگاه کرد، دیگر به باغ نرفت؛ زیرا گل و ریحان نتوانست آرزوی دیدن روی تو را از دل او ببرد.
هوش مصنوعی: از وقتی زیباییات را نشان دادی، تصویر همهٔ زیبارویان از دلم بیرون رفت، اما نقش تو هرگز از جانم بیرون نرفت.
هوش مصنوعی: دشمن بسیار سرزنش کرد و دوست بسیار نصیحت کرد، اما چشمم به تو دوخته بود و گوشم به سخن آنان توجهی نکرد.
هوش مصنوعی: سیل سرزنش آمد و حتی کوه غم را از جا کند، و صبح قیامت هم دمید، اما این شب جدایی هنوز به پایان نرسیده است.
هوش مصنوعی: افسوس! چشمی که به قامت آن سرو خرامان، یعنی معشوق، نگاه نکرد، سزاوار است که مانند نرگس همیشه کور باشد.
هوش مصنوعی: بر مستی و بدنامی خود خرده نمیگیرم، زیرا کار عاشق بیچاره هرگز سامان و نظم نیافته است.
هوش مصنوعی: اگر همهاش جام بلا باشد، آن را بنوش و شکیبایی پیشه کن؛ چون هنوز تلخی جدایی از کامت بیرون نرفته، تلخیهای دیگر برایت تازگی ندارد.
هوش مصنوعی: عشق بر ما بیارزشان رحم نکرد و به ما اعتنایی نداشت، همانگونه که فرمان و امر و نهی پادشاه به دهِ ویران نمیرسد، چون ارزش فرمان دادن ندارد.
هوش مصنوعی: کسی که بر حریر گام برمیدارد، چگونه این راه عشق را میپیماید؟ این راه را تنها کسی میرود که چشمش را قدم کرده و بر سر پیکانها راه رفته باشد.
هوش مصنوعی: یار تیر خود را بر دل زخمی من رها کرد؛ تیر بیرون رفت، اما طعم و زهر آن از جانم بیرون نرفت.
هوش مصنوعی: رفتن خسرو به کوی زیبارویان خطاست، همانگونه که مورچه برای حفظ جانش بر سر راه سلطان نمیرود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عمر به پایان رسید، راه به پایان نرفت
کانچه مرا گفتهاند دل ز پی آن نرفت
تن چو تحاشی فزود کار که بتوان نکرد
دل چونه مرد تو بود راه که بتوان نرفت
دل همه پیمانه جست هیچ نیامد به هوش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.