روزگاریست که در خاطرم آشوب و فلانست
روزگارم چو سر زلف پریشانش از آنست
در همه شهر چو افسانه بگفتند زن و مرد
قصه ما که برانیم که از خلق نهان است
همچنان در عقب روی نکو می رودم دل
گر همی خواند، وگرنه، چه کند، موی کشانست
گنه از جانب ما می کند و می شکند عهد
هر چه فرماید، گر چه نه چنانست، چنانست
حاکم است، ار بکشد، ور نکشد، یا بنوازد
چه کنم، بر سر مملوک خودش ترک روانست
ما همانیم که بودیم و ز یادت به ارادت
یار مشکل همه آنست که با ما نه همانست
می رود غافل و آنگه نکند نیز نگاهی
زان که خسرو ز پیش نعره زنان جامه درانست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل شکوهٔ عاشقی است که عشقش با وجود پنهانکاری خودش در همهٔ شهر بر سر زبانها افتاده است. عاشق در برابر معشوقِ پیمانشکن و بهانهگیر، خود را بندهای بیاختیار میداند که هر حکم او را میپذیرد. گلهٔ اصلی او این است که خودش بر سر وفا مانده ولی یار دگرگون شده است. غزل با تصویر خسرو پایان مییابد که فریادزنان و جامهدران به دنبال معشوق میرود و معشوق حتی نگاهی به او نمیکند.
هوش مصنوعی: مدتی است که ذهن و دلم پر از آشوب و پریشانی است و از همین روست که روزگارم مانند نوک زلف پریشان معشوق آشفته و درهم شده است.
هوش مصنوعی: ما گمان میکنیم داستان عشقمان از مردم پنهان مانده است، در حالی که زن و مرد در سراسر شهر آن را مانند افسانهای بر زبان آوردهاند.
هوش مصنوعی: دلم همچنان به دنبال آن روی زیبا میرود. چه معشوق او را بخواند و چه نخواند، دل چارهای ندارد، زیرا گویی موی او را گرفتهاند و به دنبال خود میکشند.
هوش مصنوعی: معشوق خودش پیمان را میشکند و گناه را به گردن ما میاندازد. با این همه، هر چه بگوید، اگرچه درست نباشد، باید آن را درست پذیرفت.
هوش مصنوعی: معشوق فرمانروای ماست؛ چه بکشد، چه نکشد و چه نوازش کند، اختیار با اوست. چه میتوانم کرد؟ فرمان آن ترک زیبارو بر بندهٔ خودش رواست.
هوش مصنوعی: ما همانگونه که بودیم ماندهایم و با ارادت به یاد تو هستیم. همهٔ دشواری کار در این است که یار با ما مانند گذشته نیست.
هوش مصنوعی: معشوق بیاعتنا میگذرد و حتی نگاهی هم نمیاندازد، با آنکه خسرو پشت سر او فریاد میزند و از شدت عشق جامه میدرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دل دیوانه که خود را به سر زلف تو بستست
کس بر او دست نیابد که سر زلف تو بستست
چکند طالب چشمت که ز جان دست نشوید
بوی خون آید از آن مست که شمشیر به دست است
به امیدی که شبی سرزده مهمان من آیی
[...]
زینهار ایدل از آن غمزه که شمشیر بدست است
باحذر باش که از مست کسی طرف نبستهست
کس چه سان از تو برد جان که زدنباله حشمت
حشم ناز و فنون تا نگری دست بدست است
کام من از تو همین بس که بپای تو نهم سر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.