گوشهگیرانی که رو در خلوت دل کردهاند
رشته جان را خلاص از مهره گِل کردهاند
اهل دنیا در نظربازی به اسباب جهان
حلقهای هر لحظه افزون بر سلاسل کردهاند
کارافزایان که دنبال تکلف رفتهاند
زندگی و مرگ را بر خویش مشکل کردهاند
بر رخ بیپرده مقصود، کوته دیدگان
پردهها افزون ز دامان وسایل کردهاند
مد احسان میشمارند این گروه تنگچشم
چین ابرویی اگر در کار سایل کردهاند
از ورقگردانی افلاک فارغ گشتهاند
خردهبینانی که سیر نقطه دل کردهاند
دوربینانی که نبض ره به دست آوردهاند
خار را از پای خود بیرون به منزل کردهاند
گوشهگیرانی که دل را از هوس نزدودهاند
خلوت خود را ز فکر پوچ، محفل کردهاند
از پی روپوش، واصل گشتگان همچون جرس
نالههای خونچکان در پای محمل کردهاند
لنگر تسلیم از دست تو بیرون رفته است
ورنه از موج خطر بسیار ساحل کردهاند
کشتگان عشق اگر دستی برون آوردهاند
خونبهای خویش در دامان قاتل کردهاند
در بهار بیخزان حشر، با صد شاخ و برگ
سبز خواهد گشت هر تخمی که در گِل کردهاند
چشم میپوشند صائب از تماشای بهشت
رهنوردانی که سیر عالم دل کردهاند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دو گروه را در برابر هم میگذارد: گوشهگیرانِ اهل دل که از بند تن و دنیا رستهاند، و دنیاداران و اهل تکلف که هر روز زنجیر بیشتری بر خود مینهند و راه مقصود را با واسطهها میپوشانند. شاعر هشدار میدهد که خلوتِ بیپالایش از هوس نیز ارزشی ندارد و تسلیم و عشق را راه نجات میداند. در پایان، سیر در عالم دل را از تماشای بهشت هم برتر میشمارد.
هوش مصنوعی: عزلتنشینانی که به خلوتِ دل روی آوردهاند، رشتهٔ جان خود را از بندِ مهرهٔ گِلی یعنی تن و جهان مادی رها کردهاند.
هوش مصنوعی: دنیاداران با چشم دوختن به اسباب و داراییهای جهان، هر لحظه حلقهای تازه بر زنجیرهای دستوپای خود میافزایند.
هوش مصنوعی: کسانی که کار خود را زیاد میکنند و در پی تکلف و تجمل رفتهاند، هم زندگی و هم مرگ را بر خود دشوار ساختهاند.
هوش مصنوعی: چهرهٔ مقصود بیپرده است، اما کوتهنظران با دامن زدن به وسیلهها و واسطهها پردههای بیشتری بر آن کشیدهاند.
هوش مصنوعی: این بخیلانِ تنگچشم اگر فقط با چین انداختن به ابرو به گدا پاسخ داده باشند، همین را بخشش و احسان به حساب میآورند. ریشخندی است به خسیسان.
هوش مصنوعی: باریکبینانی که در نقطهٔ دل سیر کردهاند، از ورقگردانی و دگرگونیهای فلک آسوده شدهاند و به آن اعتنا ندارند.
هوش مصنوعی: دوراندیشانی که نبض و حال راه را شناختهاند، در میانهٔ راه نمیایستند و خار را پس از رسیدن به منزل از پای خود بیرون میآورند.
هوش مصنوعی: اما گوشهنشینانی که دل را از هوس پاک نکردهاند، با اندیشههای بیهوده خلوت خود را به مجلسی شلوغ بدل کردهاند.
هوش مصنوعی: بهحقرسیدگان برای پنهان کردن حال خود، مانند زنگِ کاروان در پای محمل نالههای خونین سر دادهاند؛ یعنی نالهشان پوششی بر وصالشان است.
هوش مصنوعی: ای سالک، تو لنگر تسلیم را از دست دادهای؛ وگرنه اهل تسلیم موج خطر را برای خود ساحل امن ساختهاند.
هوش مصنوعی: کشتگان عشق اگر دستی از کفن بیرون آوردهاند، برای خونخواهی نیست، بلکه خونبهای خود را به دامن قاتل، یعنی معشوق، ریخته و بخشیدهاند.
هوش مصنوعی: در بهار بیپاییز قیامت، هر دانهای که در این خاک کاشتهاند، یعنی هر عملی، با شاخ و برگ فراوان سبز خواهد شد و ثمر خواهد داد.
هوش مصنوعی: صائب، رهروانی که در عالم دل سیر کردهاند، حتی از تماشای بهشت چشم میپوشند، زیرا دل برای آنان از بهشت برتر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
این که دل نامند چون حرزم حمایل کردهاند
هیکلی از اضطراب جسم بسمل کردهاند
از کدامین دودمان تا این دلیل افروختند
چرخ را پروانه فانوس محمل کردهاند
این گل از هر شاخ خودرویی نمیآید به بار
[...]
وقت جمعی خوش که تخمی در ته گل کردهاند
خاطر خود جمع از امید حاصل کردهاند
زاهدان چون سکه بهر رونق بازار خود
پشت بر زر، روی در دنیای باطل کردهاند
باز صحن باغ را مرآت محفل کردهاند
عکس اندر کار شاخ از آن شمایل کردهاند
باغ را خرم ز تاثیر نسیم اعتدال
راست همچون ملک شاهنشاه عادل کردهاند
آب را باشد سر طغیان که فراشان باد
[...]
هر که بگذشت آفرین برناوک صیادخواند
کس نمیپرسد که ما را از چه بسمل کردهاند
عاقلی گویند شددیوانهٔ طفلان ولی
گرمن آن دیوانهام دیوانه عاقل کردهاند
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.