به مبارکی و شادی بستان ز عشق جامی
که ندا کند شرابش که کجاست تلخکامی
چه بود حیات بیاو هوسی و چارمیخی
چه بود به پیش او جان دغلی کمین غلامی
قدحی دو چون بخوردی خوش و شیرگیر گردی
به دماغ تو فرستد شه و شیر ما پیامی
خنک آن دلی که در وی بنهاد بخت تختی
خنک آن سری که در وی می ما نهاد کامی
ز سلام پادشاهان به خدا ملول گردد
چو شنید نیکبختی ز تو سرسری سلامی
به میان دلق مستی به قمارخانه جان
بر خلق نام او بد سوی عرش نیک نامی
خنک آن دمی که مالد کف شاه پر و بالش
که سپیدباز مایی به چنین گزیده دامی
ز شراب خوش بخورش نه شکوفه و نه شورش
نه به دوستان نیازی نه ز دشمن انتقامی
همه خلق در کشاکش تو خراب و مست و دلخوش
همه را نظاره میکن هله از کنار بامی
ز تو یک سؤال دارم بکنم دگر نگویم
ز چه گشت زر پخته دل و جان ما ز خامی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مولانا در این غزل دعوت میکند که جام شراب عشق را با شادی بنوشیم؛ شرابی که تلخکامی را شیرین میکند و زندگی بی آن جز هوس و رنج نیست. عاشقِ مست نزد مردم بدنام ولی نزد عرش نیکنام است، از سلام شاهان بینیاز میشود و مانند باز سپید در دست شاه نوازش میبیند. این شراب نه آشوب دارد نه کینه، و نوشنده از بالا بر کشاکش مردم مینگرد. غزل با این پرسش پایان مییابد که چگونه جان خام ما به زر پخته بدل شد.
هوش مصنوعی: با فرخندگی و شادمانی جامی از دست عشق بگیر؛ جامی که شرابش بانگ میزند کجاست کسی که کامش تلخ است تا شیرینش کنم.
هوش مصنوعی: زندگی بدون عشق جز هوسی بیهوده و شکنجهای مانند چهارمیخ شدن نیست؛ و جان در برابر او جز فریبکاری ناچیز و کمترین بنده نیست.
هوش مصنوعی: وقتی دو جام از این شراب بنوشی، سرخوش و چنان دلیر میشوی که شیر را شکار کنی؛ آنگاه شاه و شیرِ ما (معشوق) به مغز و جان تو پیامی میفرستد.
هوش مصنوعی: خوشا دلی که بخت در آن تخت شاهی نهاد، و خوشا سری که شراب ما در آن به کام و مراد رسید.
هوش مصنوعی: سوگند به خدا، نیکبختی که حتی سلامی گذرا از تو بشنود، از سلام پادشاهان دلزده میشود.
هوش مصنوعی: عاشق در خرقهٔ درویشی مست است و در قمارخانهٔ جان همه چیز را باخته؛ نزد مردم بدنام است اما در عرش و نزد خدا نیکنام است.
هوش مصنوعی: خوشا لحظهای که دست شاه پر و بال او را نوازش کند و بگوید تو باز سپید مایی که به چنین دام برگزیدهای افتادهای.
هوش مصنوعی: از این شراب خوش بنوش؛ شرابی که نه قی و ناخوشی دارد و نه آشوب و غوغا، و نوشندهاش نه به دوستان نیازمند است و نه در پی انتقام از دشمن.
هوش مصنوعی: همهٔ مردم در کشمکشاند و تو خراب و مست و دلشاد؛ هان، از کنار بام بر همه نظاره کن و از بالا تماشایشان کن.
هوش مصنوعی: از تو تنها یک پرسش دارم و دیگر چیزی نمیگویم: چگونه دل و جان ما که خام بود، زرِ پخته و ناب شد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
که برد به نزد شاهان ز من گدا پیامی
که به کوی می فروشان دو هزار جم به جامی
شدهام خراب و بدنام و هنوز امیدوارم
که به همت عزیزان برسم به نیک نامی
تو که کیمیافروشی نظری به قلب ما کن
[...]
زده ام ز عشق شمعی بخود آتشی بخامی
شده ام خراب و رسوا بامید نیکنامی
به لبم ز بزم وصلش نرسیده است جامی
دل تلخ مشرب من نرسیده زو به کامی
نه ازو به من حدیثی نه به او مرا سلامی
نه در آن حریم دارم به مراد دل مقامی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.