سر زهاد خشک بی شورست
لب دلمردگان لب گورست
سر بی شور، جام بی باده
دل بی عشق زنده در گورست
دل پر داغ، لاله زار بهشت
سر پر شور، قصر پر حورست
در شکستن بود حلاوت دل
شهد در کسر شان زنبورست
چون هما رزقش استخوان سازند
به سعادت کسی که مغرورست
زخم در تیغ می شود ناسور
بس که آفاق پر شر و شورست
چه کنم تن به عاجزی ندهم؟
که زمین سخت و آسمان دورست
ره مده حرص و آز را در دل
که پر و بال دشمن مورست
تلخ شیرین لبان گوارنده است
باده صائب ز آب انگورست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: صائب در این غزل زاهدان خشک و دلمردگان را که شور عشق ندارند به مردگان در گور مانند میکند و دلِ داغدار و سرِ پرشور را بهشت میشمارد. سپس از شیرینیِ دلِ شکسته، زیانِ غرور و طمع، و ناگزیری تسلیم در جهانی پرآشوب سخن میگوید. در پایان تلخیِ معشوقان را گوارا میداند، چون مانند باده از اصلی شیرین برخاسته است.
هوش مصنوعی: سرِ زاهدانِ خشک از شور و شوق عشق تهی است؛ لبِ دلمردگان مانند لبهٔ گور سرد و خاموش است.
هوش مصنوعی: سری که شور ندارد مانند جامی بیشراب است، و دلی که عشق ندارد زندهای است که در گور خفته است.
هوش مصنوعی: دلِ پر از داغ عشق، لالهزار بهشت است و سرِ پرشور مانند کاخی پر از حوریان است.
هوش مصنوعی: شیرینی دل در شکستهشدن آن است، همانگونه که عسل را با شکستن شانِ زنبور به دست میآورند؛ دلِ شکسته شیرینتر است.
هوش مصنوعی: کسی که به خوشبختی و اقبال خود مغرور است، روزیاش را مانند هما استخوان میکنند؛ یعنی غرور او را به خواری و بینصیبی میکشاند.
هوش مصنوعی: جهان چنان پر از شر و آشوب است که زخم حتی درون تیغ هم ناسور و چرکین میشود؛ یعنی حتی زخمزننده هم از آسیب در امان نیست.
هوش مصنوعی: چگونه به ناتوانی و تسلیم تن ندهم، وقتی زمین سخت است و آسمان دور؛ نه راه فرار هست و نه دسترسی به بالا.
هوش مصنوعی: آز و طمع را به دل راه مده، زیرا بال و پر درآوردن مایهٔ نابودی مور است؛ طمع به بلندپروازی آدمی را هلاک میکند.
هوش مصنوعی: ای صائب، تلخیِ شیرینلبان گوارا است، چنانکه باده با همهٔ تلخی از آب انگورِ شیرین است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سخت معروف و نیک منظورست
راست گویی که پاره نورست
پای کز طارم هدی دورست
نیست پای آن دماغ مخمورست
رایت شرع و ملک منصورست
آیت علم عدل مشهورست
بخداوند خسروان خاقان
که جهانش مطیع و مأمورست
ارسلان خان، کمال دین محمود
[...]
می بیاور که جشن دستورست
جشن عالی سرای معمورست
قبهای کز نوای مطرب او
کوه را در سر از صدا سورست
قبهای کز فروغ دیوارش
[...]
پادشه همچو تاک انگورست
در نپیچد دران کز او دورست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.