چون آینه هر دل که ز روشن گهران است
در نقش بد و نیک به حیرت نگران است
غیر از نظر پاک بر آن آینه رخسار
گر آب حیات است، که چون زنگ گران است
چشمی که ز بی شرمی ازو آب نرفته است
چون دیده نرگس به ته پا نگران است
دارد دلی آسوده تر از نقطه مرکز
چون دایره هر کس که ز بی پا و سران است
سهل است اگر گوهر ما را نخریدند
یوسف به زر قلب درین شهر گران است
با قامت او هر که به سروست نظرباز
چون فاخته سر حلقه کوته نظران است
این راز که چون خرده گل در جگر ماست
فریاد که چون بوی گل از پرده دران است
انصاف نمانده است درین موی میانان
کوه غم ما فربه ازین خوش کمران نیست
بی خون جگر، آبی اگر هست درین دور
در سینه سنگ و گره بدگهران است
سر حلقه بالغ نظران است چو صائب
چشمی که نظرباز به نوخط پسران است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از نگاه پاک به زیبایی سخن میگوید. دل روشن مانند آینه بیداوری نقشها را میپذیرد و بر رخ آینهگون معشوق جز نظر پاک روا نیست. شاعر در میانهٔ غزل از ناقدری روزگار گله میکند، از جمله اینکه در شهری که یوسف را نمیخرند گوهر او هم خریداری ندارد، و نیز از بیانصافی خوبرویان و آشکار شدن راز عشق. در پایان، نظربازی پاک با زیبارویان را نشانهٔ پختگی نظر و صاحبدلی میشمارد.
هوش مصنوعی: هر دلی که گوهری روشن و پاک دارد، مانند آینه است: نقشهای خوب و بد را بیداوری در خود میبیند و با حیرت به آنها مینگرد.
هوش مصنوعی: بر چهرهٔ معشوقی که چون آینه پاک و درخشان است، جز نگاه پاک هیچ چیز روا نیست. هر چیز دیگری، حتی اگر آب حیات باشد، مانند زنگار بر آینه سنگین و آزارنده است.
هوش مصنوعی: چشمی که آبرو و شرمش را با بیشرمی از دست نداده است، مانند چشم نرگس سر به زیر دارد و به پیش پای خود مینگرد.
هوش مصنوعی: هر کس که مانند دایره بیسر و پا باشد، یعنی خود را نبیند و افتاده و بیتعلق باشد، دلی آرامتر از نقطهٔ مرکز دایره دارد.
هوش مصنوعی: اگر گوهر وجود و هنر ما را نخریدند، جای گلایه نیست؛ در این شهر یوسف را هم حتی به بهای زر قلب گران میشمارند و نمیخرند. پس قدرشناسی در این شهر نیست.
هوش مصنوعی: با وجود قامت معشوق، هر کس به سرو چشم بدوزد، مانند فاخته که دلباختهٔ سرو است، پیشوای کوتهبینان است.
هوش مصنوعی: این راز عشق که مانند ریزههای میان گل در دل ما پنهان است، افسوس که مانند بوی گل پرده را میدرد و آشکار میشود.
هوش مصنوعی: در این زیبارویان باریکمیان انصافی نمانده است. شاعر بار سنگین غمی را که چون کوه بر دل دارد با کمر باریک ایشان میسنجد و از بیانصافی آنان گله میکند.
هوش مصنوعی: در این روزگار اگر آب و آبرویی پیدا شود که با خون دل همراه نباشد، تنها در سینهٔ سنگ و در گره دل بدگوهران است. یعنی آسایش و آبرو بیرنج فقط نصیب سنگدلان و فرومایگان میشود.
هوش مصنوعی: چشمی که مانند چشم صائب به نوخطان زیبارو مینگرد، سرآمد صاحبنظران پخته است؛ زیرا در این نگاه، تماشای زیبایی را نشانهای از جمال حق میداند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.