از زلف اگر نه حسن تو زنجیر می گرفت
این دل رمیده را به چه تدبیر می گرفت؟
آن عهد یاد باد که آن زلف مشکبار
دیوانه مرا به دو زنجیر می گرفت
می جست از زبان ملامتگران پناه
مجنون که جای در دهن شیر می گرفت
می داد از دل آینه سامان برای تو
آهم که چشم آینه را دیر می گرفت
حیران عشق را خبر از خویشتن نبود
آیینه در برابر تصویر می گرفت
گر ناز بی دماغ نمی شد ز خون خلق
از دست غمزه تو که شمشیر می گرفت؟
پیری فسرده کرد مرا، ورنه پیش ازین
آتش ز شست من به نی تیر می گرفت
تا عشق داشت گوشه چشمی به من، جهان
گرد مرا به قیمت اکسیر می گرفت
دیوانه حلقه در بیت الحرام را
صائب به یاد حلقه زنجیر می گرفت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: صائب در این غزل از روزگار گذشتهٔ عاشقیاش یاد میکند، هنگامی که زلف یار چون زنجیر دل رمیدهاش را به بند میکشید و ناز و غمزهٔ معشوق خون عاشقان را میریخت. او از ملامت مردم، حیرت عاشق و ارجی که عشق به وجودش میبخشید سخن میگوید و با حسرت از سردی پیری در برابر شور جوانی یاد میکند. در پایان، خود را دیوانهای میداند که حتی حلقهٔ در کعبه را به یاد زنجیر عشق میگرفت.
هوش مصنوعی: اگر زیبایی تو از زلفت زنجیر نمیساخت، با چه چارهای میتوانست این دلِ رمیده و گریزانِ مرا به دام بیندازد؟
هوش مصنوعی: یاد آن روزگار به خیر که آن زلف خوشبو چون مشک، دیوانهٔ من را با دو رشتهٔ گیسو، چون دو زنجیر، در بند میکرد.
هوش مصنوعی: مجنون که بیباک در دهان شیر جای میگرفت، از زبان سرزنشکنندگان به جایی پناه میجست؛ یعنی زخم زبان ملامتگران از دهان شیر هم ترسناکتر است.
هوش مصنوعی: آه من که دیر بر چشم آینه مینشست و آن را تیره میکرد، آینه را برای تو آماده و آراسته نگه میداشت تا خود را در آن ببینی.
هوش مصنوعی: عاشقِ حیران از خود هیچ خبر نداشت و چون تصویری بیجان بود؛ آینه در برابر چنین کسی گرفتن مانند آینه گرفتن در برابر نقش و تصویر بود که خود را نمیبیند.
هوش مصنوعی: اگر ناز تو از ریختن خون مردم خسته و بیزار نمیشد، هیچکس نمیتوانست شمشیر را از دست غمزهٔ تو بگیرد.
هوش مصنوعی: پیری مرا سرد و بیرمق کرده است؛ وگرنه پیش از این، از شست من چنان گرمی و نیرویی بود که نیِ تیر آتش میگرفت.
هوش مصنوعی: تا وقتی عشق به من نیمنگاهی داشت، مردم جهان حتی گرد و خاک وجود مرا به بهای کیمیا میخریدند و ارزشمند میشمردند.
هوش مصنوعی: صائبِ دیوانه حلقهٔ در خانهٔ کعبه را به یاد حلقهٔ زنجیرِ دیوانگی و زلف یار در دست میگرفت؛ یعنی حتی عبادتش نیز به یاد عشق بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جایی که عقل دامن تدبیر می گرفت
دیوانه زلف حلقه زنجیر می گرفت
گر داغ او نبود چه می کرد شب کسی
شمع نفس ز آتش دل دیر می گرفت
آهن به کوهسار ز پیچیده ناله ام
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.