از تحمل خصم را هموار می سازیم ما
خار بی گل را گل بی خار می سازیم ما
نیست چون آیینه در پیشانی ما چین منع
زشت و زیبا را به خود هموار می سازیم ما
از گرانجانان گرانی می برد فریاد ما
کوه را کبک سبکرفتار می سازیم ما
در زمین گیران کند وجد و سماع ما اثر
نقطه را سرگشته چون پرگار می سازیم ما
پیش ما، چون ابر نیسان، هر که لب وا می کند
چون صدف پر گوهر شهوار می سازیم ما
عارفان دشوارها را بر خود آسان می کنند
کارهای سهل را دشوار می سازیم ما
در به روی شوق ما بستن ندارد حاصلی
از توجه رخنه در دیوار می سازیم ما
خواب ناز گل گرانسنگ است، ورنه از فغان
سبزه خوابیده را بیدار می سازیم ما
رشته ها همتاب چون شد، زود می گردد یکی
از پریشانی به زلف یار می سازیم ما
دامن ما سبز می سازد به اندک فرصتی
هر قدر آیینه بی زنگار می سازیم ما
گر مسلمانیم در ظاهر، به باطن کافریم
رشته تسبیح را زنار می سازیم ما
ما به بوی پیرهن چون ساکن بین الحزن
چشم خود از گریه چون دستار می سازیم ما
زیر تیغ از بس به رغبت جانفشانی می کنیم
خضر را از زندگی بیزار می سازیم ما
می زند همسایه معشوق هم ناخن به دل
گر نسازد گل به ما، با خار می سازیم ما
نیست در افسردگان صائب اثر گفتار را
ورنه خون مرده را بیدار می سازیم ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل صائب از تواناییها و حالات عاشقانهٔ «ما» سخن میگوید: با بردباری دشمن را رام میکند، با فریاد و سماع کوه و نقطه را به جنبش درمیآورد و با همت از دیوار راه میگشاید. در میانه به کاستی خود اعتراف میکند که برخلاف عارفان کار آسان را دشوار میکند و در باطن کافرِ عشق است. سرانجام میگوید اگر سخنش اثر نمیکند، از افسردگی شنوندگان است، نه از ناتوانی سخن.
هوش مصنوعی: ما با بردباری دشمن را نرم و سازگار میکنیم؛ چنانکه خارِ بیگل را به گلِ بیخار بدل میسازیم.
هوش مصنوعی: مانند آینه بر پیشانی ما چینِ نارضایتی و بازداشتن نیست؛ زشت و زیبا را یکسان میپذیریم و با هر دو کنار میآییم.
هوش مصنوعی: فریاد ما سنگینی را از سنگینجانان میزداید؛ چنانکه کوه را مانند کبکِ سبکرفتار به جنبش درمیآوریم.
هوش مصنوعی: وجد و سماع ما در زمینگیران و ساکنان هم اثر میکند؛ نقطه را که ثابت است مانند پرگار به چرخش و سرگردانی وامیداریم.
هوش مصنوعی: هر کس مانند ابر بهاری پیش ما لب به سخن بگشاید، ما مانند صدف که قطرهٔ باران را مروارید میکند، او را پر از گوهر شاهوار میکنیم؛ یعنی سخن او را قدر مینهیم و پاداش گران میدهیم.
هوش مصنوعی: عارفان کارهای دشوار را بر خود آسان میکنند، اما ما کارهای آسان را بر خود دشوار میسازیم؛ شاعر از خود انتقاد میکند.
هوش مصنوعی: بستن در به روی اشتیاق ما سودی ندارد؛ ما با نیروی توجه و همت در دیوار هم شکاف میاندازیم و راه مییابیم.
هوش مصنوعی: خوابِ نازِ گل بسیار سنگین است و بیدار نمیشود، وگرنه نالههای ما حتی سبزهٔ خوابیده را هم بیدار میکند.
هوش مصنوعی: رشتههایی که با هم تابیده شوند زود یکی میشوند؛ ما هم با پریشانی خود با زلفِ پریشان یار همرنگ و سازگار میشویم.
هوش مصنوعی: هرچه آینه را از زنگار پاکتر میکنیم، زنگارِ سبز دامن ما را سبز میکند؛ یعنی کوشش در صفای دل بهزودی ما را خرم و بارور میسازد.
هوش مصنوعی: اگر در ظاهر مسلمانیم، در باطن کافرِ عشقیم و رشتهٔ تسبیح را به زنار بدل میکنیم.
هوش مصنوعی: ما مانند یعقوب که در بیتالحزن به بوی پیراهن یوسف دل خوش بود، از بس در انتظار میگرییم چشم خود را مانند دستار سفید و نابینا میکنیم.
هوش مصنوعی: زیر شمشیر چنان با رغبت جان میبازیم که خضر را از زندگی جاوید خود بیزار میکنیم.
هوش مصنوعی: همسایه و نزدیکان معشوق هم دل ما را میخراشند؛ اگر گل با ما سازگار نباشد، به خار او قناعت میکنیم و با آن میسازیم.
هوش مصنوعی: صائب، سخن در دلمردگان و افسردگان اثری ندارد؛ وگرنه ما میتوانیم خونِ مرده را هم به جوش آوریم و زنده کنیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.