یک نفس گر دور سازی از کنار آیینه را
می کند بی تابی دل سنگسار آیینه را
تا خط سبز تو آمد در کنار آیینه را
می رود آب خضر در جویبار آیینه را
بر شکستی تا ز روی ناز دامان نقاب
آب شد دل از گداز انتظار آیینه را
تا به حسن هرزه گرد او شود جایی دچار
نیست چون آب روان یک جا قرار آیینه را
می کند زنجیر جوهر پاره چون دیوانگان
بس که دارد شوق رویت بی قرار آیینه را
جوی خونی از رگ هر جوهرش وا کرده است
با همه رویین تنی، مژگان یار آیینه را
در تماشاگاه حسن دین و دل پرداز او
آه می خیزد ز دل بی اختیار آیینه را
عشق بی تاب است، ورنه طوطی گستاخ ما
همچو موم سبز دارد در کنار آیینه را
سینه صافان را ز چشم بد حصاری لازم است
چشم زخم روست، پشت زرنگار آیینه را
رفته رفته حسن پرکار ترا تسخیر کرد
ساده لوحی عاقبت آمد به کار آیینه را
دیده روشن ضمیران جلوه گاه عبرت است
هیچ نقشی نیست در دل پایدار آیینه را
در تماشای جمال خویش بی تاب است حسن
می گذارد گل ز شبنم در کنار آیینه را
بی تکلف بر سر بالینش آید آفتاب
هر که سازد همچو شبنم بی غبار آیینه را
اهل صورت از نزاکت های معنی غافلند
ره مده در خلوت خود زینهار آیینه را
با دل نازک ملایم ساز خلق خویش را
بیشتر از موم می باشد حصار آیینه را
در نزاکت خانه دل ها نفس را پاس دار
تیره می سازد دم سردی هزار آیینه را
چشم حیران مرا مژگان نمی پوشد به هم
بخیه جوهر نمی آید به کار آیینه را
خاطر روشندلان بسیار صائب نازک است
می توان کردن به آهی زنگبار آیینه را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «آینه را» از یک سو بیقراری و شیفتگی آینه در برابر جمال یار را با تصویرهایی چون جوهر، زنگار و خط سبز نشان میدهد. در نیمهٔ دوم، آینه نماد دل صاف روشندلان میشود که باید از غبار و چشم بد و دم سرد محافظت شود. شاعر در پایان نتیجه میگیرد که دل پاکان چنان نازک است که با یک آه تیره میشود و باید با آن به نرمی رفتار کرد.
هوش مصنوعی: اگر آینه را حتی یک لحظه از کنار خود دور کنی، بیقراریِ دلش آن را مانند کسی که سنگسار شده میشکند و تباه میکند. آینه بی دیدار تو تاب ماندن ندارد.
هوش مصنوعی: از وقتی خط سبزِ تازهرستهٔ رخسار تو در آینه نمایان شد، گویی آب حیات خضر در جوی آینه جاری شده است.
هوش مصنوعی: همین که از روی ناز گوشهٔ نقاب را کنار زدی، دل آینه که از انتظار سوخته بود، آب شد و گداخت.
هوش مصنوعی: آینه مانند آب روان در یک جا آرام نمیگیرد تا شاید جایی به زیبایی آن یارِ هرجاگرد برخورد کند.
هوش مصنوعی: شوق دیدار روی تو چنان آینه را بیقرار کرده که مانند دیوانگان زنجیرِ نقشهای جوهرش را پاره میکند.
هوش مصنوعی: آینه با آنکه پولادین و رویینتن است، مژگان یار از رگِ هر یک از خطوط جوهرش جوی خون گشوده است.
هوش مصنوعی: در برابر زیبایی او که دین و دل را میرباید، بیاختیار از دل آینه آه برمیخیزد (و از آن آه، آینه تیره میشود).
هوش مصنوعی: عشق ناشکیباست؛ وگرنه طوطیِ گستاخ ما آینه را مانند موم سبز نرم در آغوش خود دارد و میتوانست آرام از آن سخن بیاموزد.
هوش مصنوعی: پاکدلان برای ایمنی از چشم بد به پناهگاهی نیاز دارند؛ پشتِ زرنگارِ آینه، دفع چشمزخمِ روی آن است.
هوش مصنوعی: زیبایی پرنقش و نگار تو کمکم آینه را تسخیر کرد؛ سرانجام سادگی و بینقشیِ آینه به کارش آمد و پذیرای تصویر تو شد.
هوش مصنوعی: چشم روشندلان جای عبرت گرفتن است؛ همچنان که هیچ نقشی در دل آینه پایدار نمیماند، آنان نیز به هیچ نقشی دل نمیبندند.
هوش مصنوعی: زیبایی برای دیدن جمال خود بیتاب است؛ چنانکه گل از شبنم برای خود آینهای در کنار میگذارد.
هوش مصنوعی: هر کس آینهٔ دلش را مانند شبنم از غبار پاک کند، آفتاب بیزحمت بر بالینش میآید؛ یعنی دل صاف پذیرای نور حقیقت میشود.
هوش مصنوعی: ظاهربینان از ظرافتهای معنا بیخبرند؛ زنهار آینه را که فقط صورت را مینمایاند به خلوت خود راه مده.
هوش مصنوعی: رفتار خود را با دلهای نازک نرم کن؛ همانطور که بهترین نگهدار آینه پوشش نرمی چون موم است.
هوش مصنوعی: در خانهٔ ظریف دلها مراقب نفس خود باش؛ یک دمِ سرد هزار آینه را تیره میکند.
هوش مصنوعی: مژگان چشم حیران مرا بر هم نمیبندد؛ همانگونه که بخیهٔ جوهر نمیتواند چشم آینه را بدوزد.
هوش مصنوعی: صائب، دل روشندلان بسیار نازک است؛ با یک آه میتوان آینه را زنگارگرفته کرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای ز بالای تو طوطی در کنار آئینه را
وز گل روی تو سامان بهار آئینه را
صبح را رشگ رخت افکنده است از چشم خویش
دیگر از خورشید ننهد در کنار آئینه را
زلف دلبند تو چون حیران خود می بیندش
[...]
گر دلم پنهان نسازد در غبار آیینه را
شعله از خجلت گدازد چون شرار آیینه را
پاکتر آید برون دلهای روشن از گداز
نیست خاکستر بسوزی گر هزار آیینه را
ظاهری دارد بساطی در نظرها چیده است
[...]
در نظر روزی که آرد آن نگار آئینه را
سرکشد هر صبح خورشید از کنار آئینه را
در نمد پیچیده است آئینه را مشاطه گر
بس که کرده عکس رویش شرمسار آئینه را
خورده از خورشید صد ره لشکر انجم شکست
[...]
ساخت عکس عارضت رشک بهار آیینه را
تا تو ره دادی بیفزود اعتبار آیینه را
گرد کلفت می نشیند بر دل از اندک غمی
می کند آهی نهان زیر غبار آیینه را
شوخی حسن ترا نازم صفایش کم مباد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.