شد گرفتاری فزون در روزگار خط مرا
خاک دامنگیر شد آخر غبار خط مرا
خط آزادی طمع زان خط مشکین داشتم
ابجد مشق جنون شد نوبهار خط مرا
گوهر شهوار را گرد یتیمی کیمیاست
نیست بر خاطر غبار از رهگذار خط مرا
آنچنان کز سرمه گیرد روشنایی دیده ها
می شود آیینه روشن از غبار خط مرا
چون قلم از هستی من هست تا بندی به جا
نیست آزادی ز دام دل شکار خط مرا
زشت می آیم به چشم خویش از بی جوهری
در جگر روزی که نبود خارخار خط مرا
سر نمی پیچم ز خط، تیغم اگر بر سر نهند
چون قلم تا چاک دل شد رازدار خط مرا
دوربینان از دعا دارند بر آمین نظر
در کمند زلف دارد انتظار خط مرا
نیست صائب بردم جان بخش عیسی چشم من
زنده می دارد نسیم مشکبار خط مرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در ستایش «خط» یعنی موی تازهرسته بر چهرهٔ معشوق است. برخلاف پندار رایج که آمدن خط از زیبایی میکاهد و عاشق را آزاد میکند، شاعر میگوید گرفتاریاش بیشتر شده و این خط برای دلش مانند سرمه و کیمیا روشنی و ارزش آورده است. او حتی زیر شمشیر از آن روی برنمیگرداند و در پایان، نسیم خط یار را از دم عیسی جانبخشتر میداند.
هوش مصنوعی: با رسیدن روزگار خطِ چهرهٔ یار (رستن موی تازه بر رخسار)، گرفتاری و دلبستگی من بیشتر شد؛ غبارِ این خط سرانجام برایم مانند خاکی دامنگیر شد که نمیگذارد از آن جدا شوم.
هوش مصنوعی: گمان میکردم با آمدن آن خط سیاه و خوشبو، سند آزادی از عشق را به دست میآورم؛ اما بهارِ خطِ او برایم سرآغاز و الفبای تمرین دیوانگی شد.
هوش مصنوعی: همانگونه که گرد یتیمی برای مروارید شاهوار مانند کیمیاست و بر ارزش آن میافزاید، از آمدن خط بر چهرهٔ یار هیچ غبار و کدورتی بر دل من ننشسته است.
هوش مصنوعی: همانطور که چشم از سرمه روشن میشود، آینهٔ دل من نیز از غبارِ خطِ یار روشنتر میگردد.
هوش مصنوعی: تا وقتی که مانند قلم بندی از وجود من باقی است، دلِ صیدشدهٔ من از دامِ خطِ یار رهایی ندارد.
هوش مصنوعی: روزی که در جگرم خلش و شوقِ خطِ یار نباشد، خود را بیگوهر و بیارزش و زشت میبینم.
هوش مصنوعی: حتی اگر شمشیر بر سرم بگذارند از خطِ یار روی برنمیگردانم؛ زیرا مانند قلم که سرش شکافته است، دلِ شکافتهٔ من رازدار خط شده است.
هوش مصنوعی: دوراندیشان از دعا چشم به «آمین» دارند که پایان و استجابت دعاست؛ دل من نیز در بند زلف یار چشمانتظار رسیدن خط اوست.
هوش مصنوعی: صائب، چشمِ امید من به دمِ جانبخش عیسی نیست؛ نسیم خوشبوی خطِ یار مرا زنده نگه میدارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.