عشق شمس الدین است یا نور کف موسی است آن
این خیال شمس دین یا خود دو صد عیسی است آن
گر همه معنی است پس این چهره چون ماه چیست
صورتش چون گویم آخر چون همه معنی است آن
خواه این و خواه آن باری از آن فتنه لبش
جان ما رقصان و خوش سرمست و سودایی است آن
نیک بنگر در رخ من در فراق جان جان
بی دل و جان می نویسد گرچه در انشی است آن
من چه گویم خود عطارد با همه جانهای پاک
از برای پاکی او عاشق املی است آن
جان من همچون عصا چون دستبوس او بیافت
پس چو موسی درفکندش جان کنون افعی است آن
دیده من در فراق دولت احیای او
در میان خندان شده در قدرت مولی است آن
هرک او اندر رکاب شاه شمس الدین دوید
فارغ از دنیا و عقبی آخر و اولی است آن
و آنک او بوسید دستش خود چه گویم بهر او
عاقلان دانند کان خود در شرف اولی است آن
جسم او چون دید جانم زود ایمان تازه کرد
گفتمش چه گفت بنگر معجزه کبری است آن
فر تبریز است از فر و جمال آن رخی
کان غبین و حسرت صد آزر و مانی است آن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل ستایش شمسالدین تبریزی است و او را با معجزههای موسی و عیسی میسنجد؛ عشق و خیال او جانبخش است و صورت و معنا در او یکی شده است. شاعر از حال خود در فراق او میگوید و دستبوسیاش را مانند معجزهٔ عصا و اژدها میداند. سپس همراهان و دستبوسان او را از دنیا و آخرت بینیاز میخواند و در پایان شکوه تبریز را از جمال او میداند که آزر و مانی را به حسرت میاندازد.
هوش مصنوعی: شاعر میپرسد: آیا این عشق شمسالدین است یا نور دست موسی (ید بیضا)؟ آیا این خیال شمسالدین است یا خود دویست عیسی است که مرده را زنده میکند؟
هوش مصنوعی: اگر شمسالدین سراسر معناست، پس این چهرهٔ ماهمانند چیست؟ و اگر سراسر معناست، چگونه از صورت او سخن بگویم؟ شاعر در جمع صورت و معنا در وجود شمس حیران است.
هوش مصنوعی: خواه این باشد خواه آن، باری از آن لب فتنهانگیز، جان ما رقصان و شاد و سرمست و شیداست.
هوش مصنوعی: در دوری از جان جانها (شمس) به چهرهٔ من خوب نگاه کن؛ این چهره بیدل و بیجان حال مرا مینویسد، هرچند به ظاهر نوشته و انشایی بیش نیست.
هوش مصنوعی: من چه بگویم؟ حتی عطارد، دبیر آسمان، با همهٔ جانهای پاک، به خاطر پاکی او عاشق شده و چیزی را که او میگوید مینویسد.
هوش مصنوعی: جان من مانند عصای موسی بود؛ چون به دستبوسی او رسید، گویی موسی آن را بر زمین افکند و اکنون اژدهایی زنده و نیرومند شده است.
هوش مصنوعی: چشم من در دوری از دولت جانبخش او، در میان گریه خندان شده است و این کار از قدرت آن مولا و سرور است.
هوش مصنوعی: هر کس در رکاب شاه شمسالدین دوید و همراه او شد، از دنیا و آخرت و از پایان و آغاز آسوده و بینیاز است.
هوش مصنوعی: و دربارهٔ کسی که دست او را بوسید چه بگویم؟ خردمندان میدانند که او در شرف و بزرگی برتر و سزاوارتر است.
هوش مصنوعی: چون جانم پیکر او را دید، بیدرنگ ایمانش را تازه کرد. از جان پرسیدم چه شد؟ گفت: نگاه کن که این معجزهٔ بزرگ است.
هوش مصنوعی: شکوه تبریز از شکوه و زیبایی آن چهره است؛ چهرهای که مایهٔ غبن و حسرت صد آزر بتتراش و مانی نقاش است، زیرا هیچ نقشآفرینی چنین زیباییای نمیسازد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
عشق شمس حق و دین کان گوهر کانی است آن
در دو عالم جان و دل را دولت معنی است آن
گر به ظاهر لشکر و اقبال و مخزن نیستش
رو به چشم جان نگر کان دولت جانی است آن
کله سر را تهی کن از هوا بهر میش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.