یکی را از بزرگان ائمه پسری وفات یافت. پرسیدند که بر صندوق گورش چه نویسیم؟ گفت: آیات کتاب مجید را عزت و شرف بیش از آن است که روا باشد بر چنین جایها نوشتن که به روزگار سوده گردد و خلایق بر او گذرند و سگان بر او شاشند. اگر به ضرورت چیزی همینویسند این بیت کفایت است:
وه که هر گه که سبزه در بستان
بدمیدی چه خوش شدی دل من
بگذر ای دوست تا به وقت بهار
سبزه بینی دمیده بر گل من


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، یکی از بزرگان به موضوع تحریر بر روی صندوق قبر فرزندش میپردازد. او تأکید میکند که نوشتن آیات قرآن بر گور، شایسته نیست زیرا ارزش و عظمت آنها بیش از آن است که بر جایی مانند گور نوشته شود. او پیشنهاد میدهد که اگر ضرورتی وجود داشته باشد، فقط یک بیت شعر ساده کافی است که بیانگر حس دلباختگی و زیباییهای طبیعت باشد. این سخن به نوعی نشاندهندهٔ ارزشمند بودن یادها و زیباییهای زندگی است.
هوش مصنوعی: یکی از بزرگان دین، پسری را از دست داد. وقتی از او پرسیدند که روی قبر او چه بنویسند، گفت: آیات قرآن آنقدر محترم و باارزش هستند که نوشتن آنها بر چنین مکانهایی نادرست است، زیرا روزی خراب میشوند و مردم از کنارشان عبور میکنند و حتی سگها بر آنها ادرار میکنند. اگر به هر دلیلی بخواهند چیزی بنویسند، این یک بیت کافی است:
هوش مصنوعی: هر بار که نسیم سبزهها را در باغ ورز میزد، دل من چه خوشحال میشد.
هوش مصنوعی: ای دوست، بگذر تا در بهار سبزهای را ببینی که بر گل من جوانه زده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.