جولان ما فسرد به زنجیر خواب پا
واماندگیست حاصل تعبیر خواب پا
ممنون غفلتیمکه بیمنت طلب
ما را به ما رساند به شبگیر خواب پا
واماندگی ز سلسلهٔ ما نمیرود
چون جادهایم یک رگ زنجیر خواب پا
در هر صفت تلافی غفلت غنیمت است
تاوان ز چشمگیر به تقصیر خواب پا
نتوان به سعی آبله افسردگیکشید
خشتی نچیدهایم به تعمیر خواب پا
اظهار غفلت طلبمکار عقل نیست
نقاش عاجزست به تصویر خواب پا
آخر سری به عالم نورم کشیدن است
غافل نیام چو سایه ز شبگیر خواب پا
سامان آرمیدگی موجگوهریم
ما را سریست برخط تسخیرخواب پا
بیدل دلت اگرهوس آهنگ منزل است
ما و شکستکوشش وتدبیر خواب پا


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بیان حالتی از نومیدی و غفلت میپردازد که در آن، شاعر از احساس بیحرکتی و محدودیت در وجود خود سخن میگوید. او به زنجیری تشبیه میکند که خواب و غفلت از آن به وجود آمده و انسان را در حالت سردرگمی نگه میدارد. با ابراز ناتوانی در چیدن قدمهای مؤثر و کارآمد، به نوعی به ناامیدی نسبت به بهبود وضعیت خود اشاره میکند. در نهایت، شاعر به یأس و عدم توانایی در تغییر شرایط اذعان میکند و از کمبود اراده برای حرکت به سوی نوری که مطلوب است، سخن میگوید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف حالتی میپردازد که احساس آزادی و جنبش را در خواب تجربه میکند، اما در بیداری با محدودیتها و موانع مواجه است. تعبیر خواب به نوعی به او میگوید که واقعیت و خواب دو جهان متفاوت هستند، و در این دنیای واقعی، او از حرکت بازمانده و به زنجیرهای خواب و ناامیدی گرفتار شده است.
هوش مصنوعی: از غفلتهای ما سپاسگزاریم که بدون هیچ خواستهای، ما را به لحظهای از خواب عمیق آورد.
هوش مصنوعی: ما از گذشتههای خود هیچگاه جدا نمیشویم، زیرا مانند زنجیرهای هستیم که به هم وصل شدهایم و همیشه در حرکتیم.
هوش مصنوعی: هر ویژگی که از بیدقتی به دست آید، فرصتی ارزشمند است. پرداخت بهای آن از دیدههای نازکنظر، به دلیل کوتاهی و غفلت در خواب تعبیر میشود.
هوش مصنوعی: به تلاشی که در ریشهدار کردن مشکلات انجام دادهایم، نمیتوان به آسانی بر مشکلات غلبه کرد. ما هنوز برای تعمیر و بهبود وضعیت، کارهایی کردهایم که نیاز به تلاش بیشتری دارد.
هوش مصنوعی: من از غفلت به عمق آگاهی رسیدم، این کار عقل نیست. همانطور که نقاشی ناتوان است در تصویرسازی خواب.
هوش مصنوعی: در نهایت، هدف من این است که به دنیای روشنایی برسم و از خواب طولانیای که دارم آگاه هستم، به مانند سایهای که از تاریکی بیرون میآید.
هوش مصنوعی: ما در آرامش و سکون مانند امواج دریا هستیم و بر لبه خواب، وضعیتی داریم که سرمان به سمت تسخیر و غلبه بر خواب میچرخد.
هوش مصنوعی: اگر دل تو آرزوی بازگشت به خانه را دارد، ما و تلاش و تدبیر برای رسیدن به این هدف، در واقع در حال خواب هستیم و به نوعی ناتوانی را تجربه میکنیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.