یکی پرسید از شبلی که در راه
که بودت بدرقه اول بهدرگاه؟
سگی را گفت دیدم بر لب آب
که یک ذره نداشت از تشنگی تاب
چو دیدی روی خود در آب روشن
گمان بردی سگی دیگر معیّن
نخوردی آب از بیم دگر سگ
بجَستی از لب آن آب در تگ
چو گشت از تشنگی دل بیقرارش
ز اندازه برون شد انتظارش
بهآب افکند خود را ناگهانی
که تا شد آن سگ دیگر نهانی
چو او از پیش چشم خویش برخاست
خود او بود آن حجاب، از پیش برخاست
چو برخاست این چنین روشن حسابم
یقینم شد که من خود را حجابم
ز خود فانی شدم، کارم برآمد
سگی در راهم اول رهبر آمد
تو هم از راه چشم خویش برخیز
حجاب تو تویی از پیش برخیز
گرت مویی خودی برجای باشد
ترا بندی گران بر پای باشد
ترا آن بِه بُدی ای مرد فرتوت
که از گهواره بردندی بهتابوت
ازان موسی ز حق ان پایگه یافت
که از گهواره در تابوت ره یافت
حضور او اگر باید مدامت
میا با خود دگر این می نمامت
میا با خود بیا بیخود ز خود دور
که هست آن بیخودی نورٌ عَلی نور
اگر تو بالغ اسرار گردی
ز یکیک عضو برخوردار گردی
نه طفی ماندت نه احولی نیز
ازو گویی وزو بینی همه چیز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: درویشی از شبلی میپرسد نخستین راهنمایش در راه حق که بود، و شبلی داستان سگ تشنهای را میگوید که از ترس تصویر خود در آب، آب نمیخورد تا آنکه خود را به آب انداخت و آن سگ دیگر ناپدید شد. شبلی از این دریافت که حجاب میان او و حق، خود اوست. سپس عطار شنونده را به رها کردن خودی و فنا فرا میخواند، به داستان موسی که از گهواره در تابوت نهاده شد اشاره میکند و بیخودی را «نور علی نور» میخواند که سالک را به جایی میرساند که همهچیز را با حق ببیند و از او بگوید.
هوش مصنوعی: کسی از شبلی پرسید: در راه سلوک، نخستین راهنما و همراهی که تو را به درگاه حق رساند چه کسی بود؟
هوش مصنوعی: شبلی گفت: سگی را کنار آبی دیدم که از تشنگی ذرهای تاب و توان نداشت.
هوش مصنوعی: هر بار که آن سگ چهرهٔ خود را در آب زلال میدید، گمان میکرد سگ دیگری آنجاست.
هوش مصنوعی: از ترس آن سگ دیگر آب نمیخورد و با شتاب از کنار آب دور میشد.
هوش مصنوعی: وقتی تشنگی او را سخت بیقرار کرد و دیگر طاقت صبر و انتظار نداشت،
هوش مصنوعی: ناگهان خود را به آب انداخت و در همان دم آن سگ دیگر ناپدید شد.
هوش مصنوعی: وقتی خودش را از پیش چشم خود کنار زد، معلوم شد آن مانع و پرده خود او بود و آن پرده برطرف شد.
هوش مصنوعی: وقتی این حقیقت اینچنین برایم روشن شد، یقین کردم که پردهٔ میان من و حق، خود من هستم.
هوش مصنوعی: از خود فانی شدم و کارم به سامان رسید؛ پس نخستین راهنمای من در این راه یک سگ بود.
هوش مصنوعی: تو نیز خود را از سر راه چشم خویش کنار بزن؛ پردهٔ تو خود تویی، پس از میان برخیز.
هوش مصنوعی: اگر به اندازهٔ مویی از خودبینی و هستیات باقی بماند، همان بند سنگینی بر پای تو خواهد بود.
هوش مصنوعی: ای پیر فرتوت، برای تو بهتر بود که تو را از گهواره یکسره به تابوت میبردند، یعنی هرگز به خودی و منیت آلوده نمیشدی.
هوش مصنوعی: موسی آن مقام بلند را از خدا یافت چون از همان گهواره در صندوق (تابوت) نهاده شد و به آب سپرده شد؛ یعنی از آغاز از خود و اختیار خود جدا شد.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی همیشه در حضور حق باشی، دیگر با خودت و خودبینیات نیا؛ این راه را به تو نشان میدهم.
هوش مصنوعی: با خود نیا، بلکه بیخود و دور از خویش بیا؛ زیرا آن بیخودی «نوری بر فراز نور» است.
هوش مصنوعی: اگر در اسرار حق به بلوغ و پختگی برسی، از تکتک اعضای خود بهرهٔ معنوی خواهی برد.
هوش مصنوعی: دیگر نه خامی کودکانه در تو میماند و نه دوبینی؛ همهچیز را از او میگویی و با او میبینی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.