شبی در خواب دید آن مرد بیدار
که ناگه بایزید آمد پدیدار
بدو گفتا که ای شیخ زمانه
چه گفتی با خداوند یگانه
چنین گفت او که امر آمد ز درگاه
که ای سالک چه آوردیم از راه
بحق گفتم که آوردم گناهت
ولی شرکت نیاوردم ز راهت
بدنیا خورده بودم شربتی شیر
شبم درد شکم آمد گلوگیر
چو آن شب درد را آهنگ جان خاست
بدل گفتم چو خوردم شیر ازان خاست
حقم گفتا که میگوئی که از راه
ترا شرکی نیاوردم بدرگاه
بدین زودی فراموشت شد ای پیر
که آوردی نو شرک آخر دران شیر
چو تو از شرک درد از شیر دیدی
خطی در دفتر وحدت کشیدی
مکن دعوی وحدت آشکاره
که تو از شرک هستی شیرخواره
کجا بوید گل توحید جانت
که بوی شرک آید از دهانت
تو وقتی در حقیقت بالغ آئی
که پاک از شیر خوردن فارغ آئی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مردی بایزید بسطامی را به خواب میبیند و از گفتوگوی او با خدا میپرسد. بایزید میگوید ادعا کرده بود که با وجود گناهان، شرکی با خود نیاورده است، اما خدا یادآوری کرد که شبی دلدردش را به شیری که نوشیده بود نسبت داده است. نتیجهٔ حکایت این است که حتی نسبت دادن اثر به سببها به جای خدا نوعی شرک پنهان است. شاعر با بازی با «شیرخوارگی» و «بلوغ» میگوید سالک وقتی بالغ میشود که از این دیدن اسباب یکسره رها گردد.
هوش مصنوعی: آن مرد بیداردل شبی در خواب دید که ناگهان بایزید بسطامی پیش او ظاهر شد.
هوش مصنوعی: آن مرد به بایزید گفت: ای بزرگ و شیخ روزگار، با خداوند یکتا چه گفتی و چه گذشت؟
هوش مصنوعی: بایزید گفت: از درگاه خدا فرمان رسید که ای رهرو، از راه دنیا چه با خود آوردهای؟
هوش مصنوعی: به خدا گفتم: گناه بسیار با خود آوردهام، اما در راه تو شرک نیاوردهام و جز تو را شریک نساختهام.
هوش مصنوعی: بایزید ادامه داد: در دنیا شبی کاسهای شیر نوشیده بودم و همان شب دلدردی سخت و گلوگیر گرفتم.
هوش مصنوعی: وقتی آن درد چنان شد که گویی قصد جانم را داشت، در دل گفتم: چون شیر خوردم، این درد از آن پیدا شد.
هوش مصنوعی: خدا به من گفت: تو ادعا میکنی که از راه دنیا هیچ شرکی به درگاه من نیاوردهای؟
هوش مصنوعی: ای پیر، به این زودی فراموش کردی که در ماجرای آن شیر شرکی تازه مرتکب شدی؟
هوش مصنوعی: چون درد را از شیر دانستی و نه از من، از سر شرک چنین کردی و دفتر یکتاپرستی خود را باطل کردی.
هوش مصنوعی: آشکارا ادعای توحید مکن، زیرا تو هنوز از پستان شرک شیر میخوری و مانند کودکی شیرخوارهای.
هوش مصنوعی: جان تو چگونه بوی گل توحید را دریابد، در حالی که از دهانت بوی شرک و آن شیر میآید؟
هوش مصنوعی: تو تنها هنگامی در راه حقیقت به بلوغ میرسی که یکسره از شیرخوارگی، یعنی دیدن اسباب به جای خدا، رها شوی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.