الحق امنای مال ایتام
همچون تو حلالزاده بایند
هرگز زن و مرد و کفر و اسلام
نفس از تو خبیثتر نزایند
اطفال عزیز نازپرورد
از دست تو دست بر خدایند
طفلان تو را پدر بمیراد
تا جور وصی بیازمایند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
الحق امنای مال ایتام
همچون تو حلالزاده بایند
هرگز زن و مرد و کفر و اسلام
نفس از تو خبیثتر نزایند
اطفال عزیز نازپرورد
از دست تو دست بر خدایند
طفلان تو را پدر بمیراد
تا جور وصی بیازمایند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه هجو و نکوهشِ سرپرستِ نادرستی است که مالِ یتیمان را میخورد. سعدی نخست با طعنه او را «حلالزاده» و امین مینامد و سپس آشکارا او را پلیدترین آدمیان میخواند. در پایان، چون یتیمان از ستمِ او به خدا نالیدهاند، نفرین میکند که او بمیرد تا فرزندانِ خودش هم ستمِ وصی را بچشند.
هوش مصنوعی: بهطعنه میگوید: راستی که امینانِ مالِ یتیمان باید مانند تو «حلالزاده» باشند. مقصود وارونه است و او را ناپاک و نادرست میخواند.
هوش مصنوعی: هیچ زن و مردی، چه کافر و چه مسلمان، هرگز کسی پلیدتر و بدنهادتر از تو به دنیا نمیآورد.
هوش مصنوعی: کودکانِ عزیز و نازپروردهٔ یتیم از ستمِ تو دست به دعا برداشتهاند و از تو به خدا شکایت میبرند.
هوش مصنوعی: نفرین میکند که پدرِ فرزندانت، یعنی خودت، بمیرد تا فرزندانت نیز یتیم شوند و ستمِ وصی و سرپرستِ مال را خودشان بچشند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
خاقانی اگرچه نیک اهلی
نااهلانت بدی نمایند
نیکان که تو را عیار گیرند
بر دست بدانت بر گرایند
زری که به آتشت شناسند
[...]
آنها که همیشه با خدایند
بی خویش روند و با خود آیند
نتوان گفتن که جمله اویند
نه ظن بود آن کزو جدایند
آن قوم که بالغ اند و واصل
[...]
هر در که به روی ما گشایند
حسن دیگری به ما نمایند
هر دم به پیالهٔ شرابی
ذوق دگرم همی فزایند
در میکده دلبران عیار
[...]
اول به جفا بیازمایند
وآنگه ز در وفا درآیند
زان حرف به سوی خامه آیند
وز خامه به خامه زن گرایند
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.