تیغ خوش و تیغ زبان ناخوش است
تیغ چو آبست و زبان آتش است
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تیغ خوش و تیغ زبان ناخوش است
تیغ چو آبست و زبان آتش است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بیت نمونهای برای آرایهٔ «جمع و تفریق» است. شاعر نخست شمشیر و زبان را زیر نام مشترک «تیغ» کنار هم میگذارد و سپس میانشان فرق مینهد: تیغ آهنین خوش و آبگون است و تیغ زبان ناخوش و آتشین. پیام بیت این است که زخم سخن از زخم شمشیر سوزندهتر است.
هوش مصنوعی: شمشیر آهنین، با همهٔ تیزی، قابل تحمل و خوش است، اما تیغِ زبان (سخن تند و نیشدار) ناخوش و آزارنده است. شمشیر مانند آب است، چون برق و جلای آن را «آب» میگویند و زخمش التیام مییابد، ولی زبان مانند آتش است که میسوزاند و زخمش در دل میماند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سینه خورشید که پر آتش است
روی تو میبیند از آن دلخوش است
ذوق نمک گر چه زبان را خوش است
چون به جراحت فگنی آتش است
دل که ز عشق تو پر از آتش است
بر من بیچاره به غایت خوش است
باغ عناصر که زمینش خوش است
آب گوارنده هوا دلکش است
فکر مرا کو ملک دانش است
دست طبایع رهی خواهش است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.