بخش ۶ - مناجات سیم متضمن اشارت به آنکه موجب غفلت آدمی از نور شهود او دوام فیض و استمرار وجود اوست و اگر فرضا یک لحظه آن فیض منقطع شدی همه کس بر آن معنی مطلع گشتی
ای ز وجود تو نمود همه
جود تو سرمایه بود همه
مبدع نوی و کهن ما تویی
هست کن و نیست کن ما تویی
کارگرانند درین کارگاه
ز آتش لا سوخته در لااله
نیست ز لا مخلصی الا تو را
حکم تبارک و تعالی تو را
فیض نوالت چو پیاپی رسد
کس به شناسایی آن کی رسد
در خم این دایره هزل و جد
ضد متبین نشود جز به ضد
از عدم انوار قدم بازگیر
از رقم لوح قلم بازگیر
سبحه بکش از کف روحانیان
رخنه فکن در صف نورانیان
از سر کرسی بفکن عرش را
خوان پی کرسی نهیش فرش را
پایه کرسی به زمین بر فرو
گرد مذلت بنشین گو بر او
زلزله در گنبد اخضر فکن
یک دو سه قاروره به هم در شکن
منطقه بگشا ز میان فلک
تیر بیفکن ز کمان فلک
بازگشا عقد ثریا ز هم
ساز جدا پیکر جوزا ز هم
گاو چرا خورده این مرغزار
شیر جهان خوار فنا را سپار
قطع کن از داس اجل خوشه اش
ساز پی راه فنا توشه اش
باغ عناصر که زمینش خوش است
آب گوارنده هوا دلکش است
هست گلی رسته در او آتشین
غنچه آن گلشن چرخ برین
یار بر این باغ ز انجم تگرگ
در هم و بر هم شکنش شاخ و برگ
خاصترین میوه آن کادمیست
لذتش از چاشنی محرمیست
پخته و خامش همه بر خاک ریز
بر سرش از باد اجل خاک بیز
تا همه دانند که صانع تویی
مبدع این جمله بدایع تویی
هستی و پایندگی از توست و بس
مردگی و زندگی از توست و بس
جز تو کسی نیست به ملک قدم
کز لمن الملک فرازد علم
جامی اگر نیست ز بخت نژند
چون علم خسرویش سربلند
از علم فقر بلندیش ده
زیر علم سایه پسندیش ده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این مناجات میگوید آدمی از آن رو از فیض خدا غافل است که این فیض پیوسته و بیوقفه میرسد و هر چیز تنها با ضد خود شناخته میشود. شاعر از خدا میخواهد فرضاً فیض را بازگیرد و عرش و کرسی و افلاک و برجها و باغ عناصر و میوهٔ آن، یعنی آدمی، را ویران کند تا همه بدانند آفریننده و مالک هستی و مرگ و زندگی تنها اوست. در پایان جامی برای خود سربلندی در سایهٔ پرچم فقر و درویشی میطلبد.
هوش مصنوعی: ای خدایی که پیدایی همهٔ موجودات از هستی توست و بخشش تو سرمایهٔ هستی همه است.
هوش مصنوعی: آفرینندهٔ تازه و کهنهٔ ما تویی و هستکننده و نابودکنندهٔ ما نیز تویی.
هوش مصنوعی: همهٔ کارگزاران و اسباب این جهان، که کارگاه آفرینش است، در آتش «لا» در کلمهٔ «لا اله» سوخته و نفی شدهاند و از خود هستی ندارند.
هوش مصنوعی: از نفی «لا» هیچ چیز جز تو رهایی ندارد و تنها تو را سزد که به بزرگی و برتری ستوده شوی.
هوش مصنوعی: چون فیض و بخشش تو پیوسته و بیوقفه میرسد، هیچکس به شناختن آن پی نمیبرد.
هوش مصنوعی: در این جهان که آمیزهای از شوخی و جدی است، هر چیز تنها با ضد خود شناخته و آشکار میشود؛ پس تا فیض تو قطع نشود، قدرش دانسته نمیشود.
هوش مصنوعی: خطاب به خدا: پرتو انوار ازلی خود را از نیستی بازپس گیر و نوشتههای قلم را از لوح محفوظ پاک کن، یعنی فیض هستی را لحظهای قطع کن.
هوش مصنوعی: تسبیح را از دست فرشتگان بگیر و در صف موجودات نورانی رخنه و پراکندگی بینداز.
هوش مصنوعی: عرش را از بالای کرسی فرو انداز و زمین را چون سفرهای زیر پای کرسی بگذار.
هوش مصنوعی: پایهٔ کرسی را در زمین فرو ببر و به او بگو که در خاک خواری بنشیند.
هوش مصنوعی: در آسمان سبزگون لرزه بینداز و چند شیشه از آبگینههای افلاک را بر هم بکوب و بشکن.
هوش مصنوعی: کمربند آسمان (منطقةالبروج) را از کمرش بگشا و تیر را از کمان آسمان (برج قوس) بینداز.
هوش مصنوعی: رشتهٔ پروین را از هم بگسل و پیکر صورت فلکی جوزا را از هم جدا کن.
هوش مصنوعی: گاو آسمان (برج ثور) را که در این چراگاه چریده است، به شیر جهانخوار نابودی بسپار.
هوش مصنوعی: خوشهٔ آن (برج سنبله) را با داس مرگ ببر و آن را توشهٔ راه نابودی کن.
هوش مصنوعی: باغ عناصر چهارگانه که زمینش خوش، آبش گوارا و هوایش دلنشین است...
هوش مصنوعی: در آن باغ گلی آتشین (عنصر آتش) روییده است و آسمان برین همچون غنچهٔ آن گلستان است.
هوش مصنوعی: بر این باغ از ستارگان تگرگ ببار و شاخ و برگش را درهم بشکن.
هوش مصنوعی: برگزیدهترین میوهٔ این باغ آدمی است که لذت و ارزشش از محرم اسرار حق بودن است.
هوش مصنوعی: میوههای رسیده و نارس آن را همه بر خاک بریز و با باد مرگ بر سرش خاک بپاش.
هوش مصنوعی: تا همه بدانند که آفریننده تویی و پدیدآورندهٔ همهٔ این شگفتیها تویی.
هوش مصنوعی: هستی و ماندگاری تنها از توست و مرگ و زندگی نیز فقط از توست.
هوش مصنوعی: در قلمرو ازلی جز تو کسی نیست که پرچم «لمن الملک» (فرمانروایی امروز از کیست) را برافرازد؛ فرمانروایی تنها از آن توست.
هوش مصنوعی: اگر جامی از بخت تیره چون پرچم پادشاهان سربلند نیست،
هوش مصنوعی: او را با پرچم فقر و درویشی بلندی ببخش و به او خوی پناه بردن به سایهٔ آن پرچم را عطا کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.