فارغ تر از دل تو ندیدم دلی دگر
ایزد تو را سرشته ز آب و گلی دگر
گر مرغ سدره را بکشی مایلی که باز
در خاک و خون طپیده شود بسملی دگر
هر مشکلی که عاجزی ما بیان کند
آسان کنی که پیش نهی مشکلی دگر
از آب و گل غرض شجر قامت تو بود
عالم نداد بهتر ازین حاصلی دگر
از نور محفل تو جهان درگرفته است
نفروخته چراغ تو از محفلی دگر
خاطر به منتهای جمالت نمی رسد
دارم به هر مشاهده ات منزلی دگر
از ماهتاب روی که غیر از جمال دوست
دریای عشق را نبود ساحلی دگر
مستان اساس میکده زیبا نهاده اند
رسمی اگر ز نو ننهد عاقلی دگر
ساقی قدح به کف تو «نظیری » نظر بغیر
دوران ندیده است چو تو غافلی دگر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دربارهٔ معشوقی بیاعتنا و ستمگر است که سیریناپذیر عاشق میکشد و هر گرهی را میگشاید تا گره تازهای بزند. شاعر در ادامه او را مقصود آفرینش و سرچشمهٔ روشنی جهان میداند که زیباییاش پایان ندارد و دریای عشق جز او ساحلی ندارد. در پایان از میکدهٔ مستان سخن میگوید و خود را سرزنش میکند که ساقی جام به دست دارد و او غافلانه به دیگران مینگرد.
هوش مصنوعی: دلی بیخیالتر و بیاعتناتر از دل تو ندیدهام؛ گویی خدا تو را از آب و گلی جدا و متفاوت با دیگران آفریده است.
هوش مصنوعی: حتی اگر مرغ سدره را هم بکشی، باز دلت میخواهد قربانی دیگری در خاک و خون بغلتد. ستمگری و کشتنِ عاشقان تو هرگز سیری ندارد.
هوش مصنوعی: هر گرفتاریای که ما از روی ناتوانی پیش تو بازگو کنیم، آن را آسان میکنی، اما فقط برای اینکه گرفتاری تازهای پیش پای ما بگذاری.
هوش مصنوعی: هدف از آفرینش آب و گل، درختِ قامت تو بود و جهان میوهای بهتر از تو به بار نیاورد.
هوش مصنوعی: جهان از روشنی مجلس تو روشن شده است و چراغ تو از مجلس دیگری روشنی نگرفته است؛ یعنی نور تو از خود توست و وامگرفته نیست.
هوش مصنوعی: اندیشه به پایان زیبایی تو نمیرسد؛ در هر بار دیدنت به منزل و مرتبهٔ تازهای از جمال تو میرسم.
هوش مصنوعی: از مهتابِ آن چهره دانستم که دریای عشق جز زیبایی دوست ساحل و کرانهٔ دیگری ندارد؛ یعنی عاشق جز به جمال یار به هیچ جا نمیرسد.
هوش مصنوعی: مستان بنیاد میکده را زیبا نهادهاند، به شرط آنکه خردمندی دیگر از نو رسم و قاعدهٔ تازهای در آن نگذارد و آن را برهم نزند.
هوش مصنوعی: ای نظیری، ساقی جام در دست دارد و تو به دیگران چشم دوختهای؛ روزگار غافلی مانند تو ندیده است. شاعر خود را سرزنش میکند که از ساقیِ حاضر غافل مانده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای هر قدم بخاک رهت بسملی دگر
در خون ز ترکتاز تو هر سو دلی دگر
شب نیست کز فروغ تو ای شمع انجمن
پروانه یی نسوخته در محفلی دگر
صد داغ حیرتم بدل از شمع بزم اوست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.