دل باهوش دم برون ندهد
چشم با دوست نم برون ندهد
درکشد بحرهای غم عاشق
رشحه ای از قلم برون ندهد
دل اسراربین حدیث قدیم
جز به حکم قدم برون ندهد
چپ نوشتند نامه حاضر باش
نشو کاغذ رقم برون ندهد
منگر کان نگاه وحشی را
راه از دیده رم برون ندهد
نگه از چشمش ار برون آید
زلفش از پیچ و خم برون ندهد
این خم از بهر مرگ و سور جهان
غیر نیل و بقم برون ندهد
بده آب خضر که در در و دشت
خاک، جز جام جم برون ندهد
مرد باید که فکر یار از دل
تا زید نیم دم برون ندهد
به کفم جام شادمان گون ده
تا رخم رنگ غم برون ندهد
نتوان کم ز پیر ترسا بود
میرد از کف صنم برون ندهد
گر نگرید قلم «نظیری » را
ابر سیراب نم برون ندهد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دربارهٔ رازداری و پایداری عاشق است: عاشق هوشیار غم و راز خود را آشکار نمیکند و حتی با قلم بروز نمیدهد. شاعر سپس از نگاه رمیده و زلف پرپیچ یار، و از جهانی که جز ماتم و خون چیزی ندارد، سخن میگوید و آب حیات و جام شادی میطلبد تا رنگ غم پنهان بماند. در پایان پیر ترسا را نمونهٔ وفاداری میآورد که تا دم مرگ بت را رها نمیکند، و از گریهٔ قلم خود که از ابر پرآبتر است یاد میکند.
هوش مصنوعی: دل هوشیار راز خود را با نَفَسی آشکار نمیکند و چشمی که با دوست است اشکی بیرون نمیریزد؛ یعنی عاشق آگاه رازدار است.
هوش مصنوعی: عاشق دریاهای غم را در خود فرو مینوشد و حتی قطرهای از آن را با قلم بر کاغذ نمیآورد.
هوش مصنوعی: دلی که رازها را میبیند سخن ازلی و کهن را جز به فرمان ازل و قدیم آشکار نمیکند.
هوش مصنوعی: نامهٔ «آماده باش» را وارونه و چپ نوشتهاند، چنانکه کاغذ هیچ نقش و خطی از آن بروز نمیدهد؛ یعنی این فرمان پنهان و ناخواناست.
هوش مصنوعی: نگاه مکن، زیرا رمیدگیِ آن نگاه وحشی به تو راهی از چشمش بیرون نمیدهد؛ آن نگاه گریزان به کسی رو نمیکند.
هوش مصنوعی: اگر هم نگاهی از چشم یار بیرون بیاید، زلف پرپیچ و خمش آن را رها نمیکند و نمیگذارد به کسی برسد.
هوش مصنوعی: این خمِ رنگرزیِ روزگار، برای سوگ و جشن جهان، جز رنگ کبود نیل و رنگ سرخ بقم چیزی بیرون نمیدهد؛ یعنی جهان یا ماتم است یا خون.
هوش مصنوعی: آب حیات خضر را به من بده، زیرا در کوه و دشت، خاک جز جام جم چیزی به بار نمیآورد؛ یعنی جهان پر از نشانههای شاهان رفته است و تنها آب حیات از مرگ میرهاند.
هوش مصنوعی: مرد راستین کسی است که تا زنده است حتی نیملحظه فکر یار را از دل بیرون نکند.
هوش مصنوعی: جامی به رنگ شادمانی به دستم بده تا چهرهام رنگ غم را نشان ندهد.
هوش مصنوعی: نباید کمتر از پیر ترسا بود که تا میمیرد بت را از دست رها نمیکند؛ ما نیز باید در عشق یار پایدار باشیم.
هوش مصنوعی: اگر قلم بر حال نظیری نگرید، ابر پرآب هم نمیبارد؛ یعنی گریهٔ قلم او از باران ابر بیشتر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.