بس سبک مردی گران جان می‌دوید
در بیابانی به درویشی رسید
گفت چون داری تو ای درویش کار
گفت آخر می‌بپرسی شرم دار
مانده‌ام در تنگنای این جهان
تنگ تنگ است این جهانم در زمان
مرد گفتش اینچ گفتی نیست راست
در بیابان فراخت تنگناست
گفت اگر اینجا نبودی تنگنا
تو کجا افتادیی هرگز به ما
گر ترا صد وعدهٔ خوش می‌دهند
آن نشان زان سوی آتش می‌دهند
آتش تو چیست دنیا درگذر
هم چو شیران کن ازین آتش حذر
چون گذر کردی دل خویش آیدت
پس سرای خوش شدن پیش آیدت
آتشی در پیش و راهی سخت دور
تن ضعیف و دل اسیر و جان نفور
تو ز جمله فارغ و پرداخته
در میان کاری چنین برساخته
گر بسی دیدی جهان، جان برفشان
کز جهان نه نام داری نه نشان
گر بسی بینی نه بینی هیچ تو
چند گویم بیش ازین کم پیچ تو
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، مردی ارزشمند در بیابان به درویشی برخورد می‌کند و از او می‌پرسد که در این تنگنای دنیا چه کاری دارد. درویش به او می‌گوید که در این دنیا در تنگنای زمان مانده و احساس کند مانع اوست. مرد به او پاسخ می‌دهد که این تنگناها واقعیت ندارند و در بیابان نیز فراخی وجود دارد. درویش سپس به مرد هشدار می‌دهد که اگرچه وعده‌های خوش به او داده می‌شود، باید از آتش دنیا حذر کند و به دنبال قضاوت درونی و آرامش واقعی باشد. او به مرد توصیه می‌کند که باید از دلبستگی به دنیا رهایی یابد تا بتواند به سرای خوشی دست یابد.
هوش مصنوعی: مردی بسیار شجاع و نیرومند با سرعت در بیابان می‌دوید و به درویشی برخورد کرد.
هوش مصنوعی: گفت وقتی که تو ای درویش مشغول به کار هستی، در پایان پرسیدن درباره‌ی می شرم‌کن.
هوش مصنوعی: در این دنیا احساس خفگی می‌کنم، چون این جهان برایم بسیار تنگ و محدود است.
هوش مصنوعی: مرد گفت که آنچه تو می‌گویی درست نیست، زیرا در بیابان وسیع، فضا تنگ و محدود است.
هوش مصنوعی: اگر تو اینجا نبودي، در چه موقعیتی قرار می‌گرفتی که هرگز با ما ارتباط نداشتی؟
هوش مصنوعی: اگر برای تو وعده‌های شیرین و خوشایند زیادی می‌دهند، بدان که این فقط نشانه‌ای است از آن سوی آتش و خطر.
هوش مصنوعی: آتش تو چه چیزی است که دنیا به سرعت می‌گذرد؟ مانند شیری باید از این آتش دوری کنی.
هوش مصنوعی: زمانی که از مرحله‌ای عبور کنی، دوباره دل خود را به دست می‌آوری و آن‌گاه خوشی و آرامش به تو نزدیک می‌شود.
هوش مصنوعی: در جایی نزدیک، آتش و خطر وجود دارد و راهی دشوار در پیش است. بدن ضعیف و قلبی که در قید و بند است و روحی که از این شرایط رنج می‌برد.
هوش مصنوعی: تو از همه چیز بی‌خبر و مستقل هستی، در حالیکه در وسط این کار بزرگ قرار گرفته‌ای.
هوش مصنوعی: اگر در زندگی چیزهای زیادی را دیده‌ای، باید در دل خود بیندیشی که از این جهان خارجی هیچ نشانی نداری و حقیقت تو فراتر از این ظواهر است.
هوش مصنوعی: هر چقدر هم که چیزهای زیادی را ببینی، باز هم چیزی نمی‌بینی. چه نیازی به توضیحات بیشتر دارم؟ کمتر پیچیدگی به وجود بیاور.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.