سرمست درآمد از سر کوی
ناشسته رخ و گره زده موی
وز بی خوابی دو چشم مستش
چون مخموران گره بر ابروی
ترک فلکش به جان همی گفت
کای من ز میان جانت هندوی
فریاد کنان فلک که احسنت
کو چشم که بنگرد زهی روی
پیش لبش آب خضر شد خاک
زیر قدمش بهشت شد کوی
دل زار به های های بگریست
میگفت به های های کای هوی
یکدم بنشین که این دل مست
چون باد همی رود به هر سوی
جان میخواهد ز هر کسی وام
بر روی تو میدهد به صد روی
عطار تویی و نیم جانی
با دوست به نیم جان سخن گوی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل صحنهٔ آمدن معشوق را وصف میکند که سرمست و خوابآلوده، با رخ ناشسته و موی گرهخورده از کوی میآید. زیبایی او چنان است که فلک بندهٔ او میشود، آب خضر در برابر لبش خاک میگردد و کوی زیر پایش بهشت میشود. سپس دل عاشق گریان از او میخواهد لحظهای بنشیند و آرزو میکند جانهای بسیار داشته باشد تا فدایش کند. در پایان، عطار به خود میگوید که با همان نیمجان باقیمانده با دوست سخن بگوید.
هوش مصنوعی: معشوق مست و خراب از سر کوی وارد شد، با چهرهای ناشسته و مویی گرهخورده، گویی تازه از خواب برخاسته است.
هوش مصنوعی: چشمان مست او از بیخوابی خمار بود و مانند خمارزدگان ابرو در هم کشیده بود.
هوش مصنوعی: حتی ترک فلک، یعنی ستارهٔ آسمان که نماد زیبایی و فرمانروایی است، از دل و جان به او میگفت: من از ته جان غلام و بندهٔ تو هستم.
هوش مصنوعی: آسمان فریاد میزد و آفرین میگفت: کجاست چشمی که تاب دیدن این روی را داشته باشد؟ عجب رویی است!
هوش مصنوعی: در برابر لب او، آب حیات خضر بیارزش و همچون خاک شد، و کویی که بر آن گام نهاد به بهشت بدل شد.
هوش مصنوعی: دل عاشق زار و بلند گریست و در میان هقهق خود معشوق را صدا میزد و آه و ناله سر میداد.
هوش مصنوعی: دل به معشوق میگفت: لحظهای بنشین، زیرا این دل مست مانند باد بیقرار است و به هر سو میرود.
هوش مصنوعی: جان عاشق از هر کسی جان به وام میخواهد تا آن را به صد گونه فدای روی تو کند، چون یک جان برای فدا کردن کافی نیست.
هوش مصنوعی: ای عطار، از تو جز نیمجانی باقی نمانده است؛ پس با همین نیمجان با دوست سخن بگو.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
صبح کرم و وفا فرو شد
خاقانی ازین دو جنس کم جوی
پای طلب از کرم فرو بند
دست از صفت وفا فرو شوی
شو تعزیت کرم همی دار
[...]
این پرده دریده شد ز هر سوی
وان راز شنیده شد به هر کوی
امروز چنانی ای پریروی
کز ماه به حسن میبری گوی
میآیی و در پی تو عشاق
دیوانه شده دوان به هر سوی
اینک من و زنگیان کافر
[...]
دیوانه شدم ز یار بدخوی
بیگانه پرست و آشنا روی
دل بردن عاشقانست خویش
من جان نبرم ازان جفاجوی
از جعد ترش تن چو مویم
[...]
ای مطرب گلرخ سمنبوی
بر رغم دل حسود بدگوی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.