ما ز عشقت آتشین دل ماندهایم
دست بر سر پای در گل ماندهایم
خاک راه از اشک ما گل گشت و ما
پای در گل دست بر دل ماندهایم
ناگهانی برق وصل تو بجست
ما ندانستیم و غافل ماندهایم
لاجرم از بس که بال و پر زدیم
همچو مرغ نیم بسمل ماندهایم
چون ز عشقت هیچ مشکل حل نشد
دایما در کار مشکل ماندهایم
عشق تو دریاست اما زان چه سود
چون ز غفلت ما به ساحل ماندهایم
کی تواند یافت عطار از تو کام
چون نخستین گام منزل ماندهایم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عارفانه شکوهٔ عاشقی است که از سوز عشق درمانده و در گل مانده است. برق وصال یار را از روی غفلت از دست داده و مانند پرندهای نیمبسمل بالوپر میزند. عشق را دریایی میداند که او در ساحلش مانده است. در پایان، عطار اعتراف میکند که هنوز در نخستین گام راه است و رسیدن به کام دوست برایش دور است.
هوش مصنوعی: از عشق تو دلمان آتش گرفته و سوزان مانده است. حیران و درماندهایم، چنانکه گویی دست بر سر نهادهایم و پایمان در گل فرو رفته است.
هوش مصنوعی: از بس اشک ریختیم، خاکِ راه به گل تبدیل شد. اکنون پایمان در این گل گیر کرده و دست بر دل گذاشتهایم و از رفتن بازماندهایم.
هوش مصنوعی: ناگهان برقِ وصال تو درخشید و زود گذشت. ما آن را درنیافتیم و همچنان در بیخبری ماندیم.
هوش مصنوعی: در نتیجه، از بس از شوق و درد بال و پر زدیم، مانند پرندهای نیمکشته افتادهایم که نه جان میدهد و نه رها میشود.
هوش مصنوعی: چون عشق تو هیچ گرهی از کار ما نگشود، همیشه در دشواری و گرفتاری ماندهایم.
هوش مصنوعی: عشق تو دریایی بیکران است، اما برای ما سودی ندارد. ما از روی غفلت در ساحل ماندهایم و به آن دریا درنیامدهایم.
هوش مصنوعی: عطار چگونه میتواند از تو به مراد برسد، در حالی که هنوز در نخستین گامِ راه و نخستین منزل مانده است؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.