روزی که عتاب یار درگیرم
با هر مویش شمار درگیرم
چون خاک ز دست او کنم بر سر
گر نیست مرا غبار درگیرم
چون قصهٔ بوسه با میان آرم
آن گه سخن از کنار درگیرم
گر بوسه عوض دهد یک چه بوَد؟
از صد نه، که از هزار درگیرم
گر باز کنار خواهدم دادن
اول ز هزار بار درگیرم
چون قصد به جان من کند چشمش
دل گیرم و کارزار درگیرم
گر چه به نمیرود مرا کاری
بر بو که هزار کار درگیرم
صد مشعله از جگر برافروزم
صد شمع ز روی یار درگیرم
هر فریادی که عاشقان کردند
هر دم من از آن نگار درگیرم
آهی که هزار شعله درگیرد
من از رخ غمگسار درگیرم
هر شب صد ره چو شمع کار از سر
زین چشم ستاره بار درگیرم
هر روز ز لالهزار روی او
صد نالهٔ زار زار درگیرم
پنهان ز فرید برد دل شاید
گر ماتم آشکار درگیرم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل کارهایی را برمیشمارد که در برابر یار «درمیگیرد»: از حسابکشی با هر موی او و طلب هزار بوسه و آغوش تا جنگیدن با چشم جانستانش. در نیمهٔ دوم، سخن به سوز و آه و ناله و اشکِ شبانهروزی عاشق میرسد. در پایان، فرید میگوید چون یار دلش را پنهانی ربوده، حق دارد آشکارا ماتم بگیرد.
هوش مصنوعی: روزی که یار بر من خشم و سرزنش کند، من هم با تکتک موهای او حساب و گفتوگو آغاز میکنم؛ یعنی از هر جزء او دادخواهی میکنم.
هوش مصنوعی: از دست او چون سوگواران خاک بر سر میریزم و اگر خاکی در دسترس نباشد، گرد و غبار را برمیگیرم و بر سر میکنم.
هوش مصنوعی: وقتی سخن بوسه را به میان بیاورم، پس از آن از در آغوش گرفتن هم سخن میگویم؛ میان و کنار در این بیت ایهام دارند.
هوش مصنوعی: اگر یار به جای آن یک بوسه بدهد، یک بوسه چه ارزشی دارد؟ نه صد، که هزار بوسه از او میگیرم.
هوش مصنوعی: اگر باز هم بخواهد مرا در آغوش بگیرد، از همان آغاز هزار بار در آغوشش میگیرم.
هوش مصنوعی: وقتی چشم او قصد جان من کند، دل را سپر میکنم و به جنگ با او برمیخیزم.
هوش مصنوعی: هرچند هیچ کارم به سامان نمیرسد، به این امید که شاید یکی نتیجه دهد، هزار کار را آغاز میکنم.
هوش مصنوعی: از سوز جگرم صد مشعل روشن میکنم و از فروغ روی یار صد شمع میافروزم.
هوش مصنوعی: هر فریادی که همهٔ عاشقان سر دادهاند، من هر لحظه از دست آن معشوق زیبا سر میدهم.
هوش مصنوعی: آهی که هزار شعله برافروزد، من به یاد رخسار آن یار غمخوار برمیآورم.
هوش مصنوعی: هر شب صد بار مانند شمعی که سر آن را میچینند و دوباره میسوزد، با این چشمِ اشکریزِ ستارهوار، سوختن را از نو آغاز میکنم.
هوش مصنوعی: هر روز از دیدن چهرهٔ لالهگون او صد نالهٔ زار و سوزناک سر میدهم.
هوش مصنوعی: یار دل فرید را پنهانی برد؛ پس رواست که من آشکارا سوگ و ماتم به پا کنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.